امانوئل مکرون، رییسجمهوری فرانسه، اعلام کرد دو تبعه این کشور، سسیل کوهلر، فعال سندیکایی فرانسوی، و همسرش، ژاک پاریس که سه سال در ایران بازداشت بودند، از زندان اوین آزاد شده و در راه سفارت فرانسه در تهران هستند. جمهوری اسلامی میگوید این آزادی «مشروط» است.
مکرون سهشنبه ۱۳ آبان این آزادی را «رهایی بزرگ» خواند و در حساب خود در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «سیسیل کوهلر و ژاک پاریس، که سه سال در ایران در بازداشت بودند، از زندان اوین آزاد شده و در راه سفارت فرانسه در تهران هستند.»
او از این اقدام بهعنوان «نخستین گام» یاد کرد و گفت گفتوگوها برای بازگشت سریع آنها به فرانسه ادامه دارد.
هنوز جزئیاتی از نحوه آزادی یا توافقهای احتمالی منتشر نشده است.
ژان نوئل بارو وزیر خارجه فرانسه شامگاه سهشنبه در گفتوگو با رسانههای این کشور گفت: «آنها به نظر میرسد سالم هستند و در سفارت فرانسه در امنیت به سر میبرند.»
او افزود: «ما به تلاشهایی که از هفتهها و ماههای پیش آغاز کردهایم ادامه میدهیم تا بتوانیم آزادی کامل آنان را به دست آوریم.»
وزیر خارجه فرانسه در ادامه گفت که او هنوز با آنان صحبت نکرده چون اول خانواده آنان هستند که باید صحبت کنند ولی او توانسته با خانواده این دو تبعه فرانسوی صحبت کند «که بسیار احساساتی و شاد شدهاند.»
واکنش جمهوری اسلامی
اسماعیل بقائی سخنگوی وزارت خارجه جمهوری اسلامی شامگاه سهشنبه در پاسخ به سوال خبرنگاران ضمن «مشروط» دانستن این آزادی گفت که این دو تبعه فرانسوی «با حکم قاضی پرونده به قید وثیقه آزاد شده و تا مرحله بعدی قضایی تحت نظر خواهند بود.»
پیش از این مهدیه اسفندیاری، که بهدلیل حمایت از گروه حماس در فرانسه زندانی شده بود، ۳۰ مهرماه بهصورت «مشروط» آزاد شده بود.
رییسجمهوری فرانسه تاکید کرد که دولت او «بیوقفه» برای بازگشت این دو شهروند تلاش میکند و از کارکنان سفارت فرانسه در تهران و تمام نهادهای دولتی کشورش بهدلیل نقششان در این روند قدردانی کرد.
کوهلر، عضو «فدراسیون ملی آموزش و فرهنگ نیروی کار فرانسه» و پاریس، دبیر کل سابق همین سندیکا در بخش آموزش، در پی دیدار با شماری از فعالان کارگری و معلمان در تهران به دست ماموران امنیتی جمهوری اسلامی بازداشت شدند.
پس از آن هم تعداد زیادی از فعالان کارگری و معلمان در تهران و چند شهر دیگر بازداشت شدند.
آنان تاکید کردند که بر اساس مقاولهنامههای سازمان بینالمللی کار، دیدار فعالان سندیکایی کشورهای مختلف، موضوعی قانونی است.
پس از آن، سخنگوی وزارت امور خارجه فرانسه پنجشنبه ۲۴ مهر صدور حکم طولانیمدت زندان برای این دو شهروند زندانی این کشور در ایران به جرم جاسوسی را محکوم کرد و گفت که اتهامات علیه آنها بیاساس و مجازاتشان خودسرانه است.
پاسکال کنفاورئو گفت: «هر دو بهطور خودسرانهای به محکومیتهای طولانیمدت زندان محکوم شدند. اتهامات علیه آنها، هرچه باشد، کاملاً بیاساس است. ما خواستار آزادی فوری آنها هستیم.»
پیش از این، بارها فرانسه، دیگر کشورهای عضو اتحادیه اروپا و ایالات متحده، جمهوری اسلامی را به گروگانگیری سیستماتیک شهروندان خارجی بهمنظور اعمال فشار سیاسی بر دولتهای غربی متهم کردهاند.
مقامهای جمهوری اسلامی این اتهام را رد میکنند و میگویند بازداشتها طبق روند قانونی انجام شده و اتهام بدرفتاری با زندانیان را نمیپذیرند.
انتقادها از بازداشت چند اقتصاددان و جامعهشناس منتقد سیاستهای جمهوری اسلامی در تهران ادامه دارد. در این حال، دستگاههای امنیتی و قضایی جمهوری اسلامی تاکنون در مورد دلیل بازداشت آنها و نیز محل نگهداریشان خبر رسانی نکردهاند.
بر اساس برخی گزارشها که به دست ایران اینترنشنال رسیده است، محمد مالجو، پرویز صداقت، شیرین کریمی و مهسا اسداللهنژاد دوشنبه ۱۲ آبان به دست ماموران اطلاعات سپاه پاسداران بازداشت شدند. تاکنون مقامات امنیتی و قضایی جمهوری اسلامی در مورد بازداشت این گروه از اقتصاددانان، جامعهشناسان و پژوهشگران اطلاعرسانی نکردهاند.
بر همین اساس، دلیل بازداشت و نیز محل نگهداری آنها مشخص نیست.
مهتاب صداقت، دختر پرویز صداقت، اقتصاددان و سردبیر مجله «نقد اقتصاد سیاسی»، دوشنبه به روزنامه شرق گفته بود که ماموران هیچ عنوان اتهامی را اعلام نکردند و خانواده از دلیل این بازداشت و نهاد بازداشتکننده بیاطلاع است.
او اشاره کرده بود که ماموران گفتند که از قوه قضائیه آمدهاند.
همچنین منزل هیمن رحیمینژاد، مترجم و پژوهشگر، هم به دست ماموران امنیتی بازرسی شد و لپتاپ، تلفن همراه و تعدادی از کتابهای او ضبط شد.
آنها به رحیمینژاد گفتند که باید روز سهشنبه «برای پیگیری موضوع به محل تعیینشده مراجعه کند.» تاکنون اطلاعی در مورد او منتشر نشده است.
«حکومت به جای پاسخگویی دوباره به ابزار کهنه سرکوب متوسل شد»
انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران در بیانیهای «بازداشت و احضار پژوهشگران مستقل» را محکوم کرد و نوشت: در زمانی که کشور زیر بحرانهای پیدرپیِ سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی خرد میشود و نهادهای قدرت «یا ناتواناند یا حاضر به اعتراف به ناتوانی نیستند»، حکومت به جای پاسخگویی دوباره به «ابزار کهنه سرکوب» متوسل شده است.
این تشکل دانشجویی با اشاره به اینکه «آگاهیورزان و پژوهشگران مستقل» هدف مستقیم این موج جدید ارعاب قرار گرفتهاند، این بازداشتها را «بخشی از الگوی تدارکدیدهای» دانست که برای «خاموش کردن صدای انتقاد و بستن فضای صدای معترضان» انجام شده است.
در این بیانیه بر آزادی فوری و بیقید و شرط همه پژوهشگران، مترجمان و روشنفکرانی تاکید شده است که بهدلیل فعالیتهای پژوهشی یا انتقادی خود بازداشت، احضار یا تهدید شدهاند.
همچنین علیمحمد حاضری، عضو انجمن مدرسین دانشگاهها، به خبرگزاری ایلنا گفت: «برخوردهای اخیر با صاحبنظران و اساتید بدون آنکه به اندازه کافی شفافیت و روشنگری در مورد نوع اتهام و مسائلی که وجود داشته ارائه شود، در واقع جامعه دانشگاهی و حتی جامعه ایران را به شدت نگران میکند که گویا رویههای برخورد با اندیشه دوباره در حال احیا یا تشدید است.»
او با تاکید بر اینکه «دارد با دیدگاههای متفاوت و رویکردهای انتقادی برخورد میشود» اضافه کرد: «آنچه تاکنون و در سکوت نسبی نهادهای اقدامکننده پیش میرود، هیچ معنایی جز ایجاد محدودیت برای آزادی بیان ندارد.»
پیشتر هیات مدیره انجمن جامعهشناسی ایران نسبت به احضار و بازداشت شماری از جامعهشناسان و پژوهشگران حوزه علوم اجتماعی ابراز نگرانی کرده بود.
«پیام نهادهای امنیتی»
حمید آصفی، فعال مدنی در ایران، هم در کانال تلگرامی خود در مورد پیام این بازداشتها نوشت که نهادهای امنیتی قصد دارند «آخرین پیوند میان نقد اجتماعی مستقل و دانش دانشگاهی را قطع کنند» و افزود که این روند، ادامه پروژهای است که سالهاست آغاز شده؛ پروژهای برای «پاکسازی آرام صدای عقلانیت در برابر اقتدار مطلق.»
او تاکید کرد که جامعه نباید در برابر این سرکوب سکوت کند و نوشت: «سکوت استادان، روزنامهنگاران، روشنفکران و دانشجویان هزینهای سنگین دارد. امروز هر که از ترس لب فروبندد، فردا شاید نام دوستان یا شاگردانش را در فهرست بازداشتشدگان ببیند.»
همچنین یاسر عزیزی، فعال سیاسی در ایران، هم در کانال تلگرامی خود با اشاره به این نکته که «سرکوب نیروها، کنشگران و منتقدان چپ در سرزمین ما پدیده غریبی نیست» نوشت: «احضار و دستگیری امثال پرویز صداقت، محمد مالجو و تعدادی جوان پرانرژی که تنها در راستای شناخت اجتماعی و نقد وضع موجود قلم زدهاند، به راستی حیرتآور بوده است.»
او ضمن اشاره به «عدم امکان برآمدن جدی یک نیرو یا جریان چپ (به سبب سرکوبهای سابق و جاری)» افزود اهالی قدرت و چشم و گوشهای امنیتی آنها از ترس زمینههای اجتماعی احتمالی چنان برآمدنی از یک سو و احتمال اتخاذ سیاستهای اقتصادی معطوف به فشار بیشتر بر طبقات فرودستتر از دیگر سو، درصدد علاج واقعه قبل از وقوع برآمدهاند.
عزیزی نوشت در شرایط انتظار جنگ نظامی و برقراری مدوام جنگ اقتصادی و ضرورت عدم اتخاذ رفتارهایی که واگرایی اجتماعی را بیشتر میکند، رژیم تنگنظر موجود به جای پرداختن به دردهایی که منشاء عمده آنها خود ساختار حاکم است، دیواری کوتاهتر از نیروهای مستقل و سالم نیافته است.
پیشتر حسین میربهاری، فعال حقوق کودکان و عضو جمعیت دفاع از حقوق کودکان، ۲۳ مهر و برای دومین بار به دست ماموران امنیتی جمهوری اسلامی بازداشت شد.
همچنین در ۲۹ مرداد، حسن توزندهجانی، شاعر و فعال فرهنگی، احسان رستمی، ناشر، مترجم و کتابفروش، مرجان اردشیرزاده، مترجم و رامین رستمی و نیما مهدیزادگان، هر دو فعال در حوزه نشر، در تهران به دست نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی بازداشت شدند.
اندیشکده «فرانس۲۰۵۰» در گزارشی تازه اعلام کرد سفارت جمهوری اسلامی در پاریس با هدف نفوذ در جامعه فرانسه، اقدام به جذب روزنامهنگاران، دانشگاهیان و دانشجویانی کرده که بتوانند به ابزار تبلیغاتی حکومت ایران تبدیل شوند.
این گزارش که به پارلمان و وزارت کشور فرانسه ارائه شده، سفارت حکومت ایران را «بازوی اطلاعاتی جمهوری اسلامی» توصیف کرده و میگوید فعالیتهای آن از سوی نیروی قدس سپاه پاسداران هدایت میشود.
در گزارش آمده است جمهوری اسلامی دو هدف اصلی را دنبال میکند؛ نخست، اعمال فشار بر فرانسه در موضوع پرونده هستهای و واداشتن پاریس به فشار بر اسرائیل و دوم، ایجاد «آشوب بدون جنگ» در دموکراسیهای غربی در چارچوب راهبرد «جهاد جهانی».
بهنوشته این گزارش، علیرضا خلیلی، معاون سفارت جمهوری اسلامی در پاریس، مسئول سازماندهی این شبکه نفوذ معرفی شده است. همچنین ماموران اطلاعاتی جمهوری اسلامی برنامههای رسانهای و نشستهای دانشگاهی را رصد میکنند تا افراد «همسو» را شناسایی کرده و از طریق همایشها یا رویدادهای فرهنگی با آنان ارتباط برقرار کنند.
در متن گزارش آمده است: «هدف این است که این افراد از نظر فکری جذب شده و درکشان از جمهوری اسلامی ایران بازسازی شود.»
این گزارش میافزاید که هرچند برخی از عوامل برای همکاری پول دریافت میکنند، اما «سفارت ترجیح میدهد نیروهای ایدئولوژیک را جذب کند نه افراد صرفا مادینگر».
پس از جذب، این افراد موظف میشوند در رسانهها، دانشگاهها و رویدادهای عمومی، روایتهایی همسو با مواضع حکومت ایران منتشر کنند.
پیشتر نیز در ماه مه امسال، گزارشی درباره نفوذ اسلامگرایان در فرانسه منتشر شده بود.
تلاش جمهوری اسلامی برای گسترش اسلامگرایی در فرانسه
نویسندگان گزارش اندیشکده «فرانسه ۲۰۵۰» بر این باورند که فرانسه از سوی اسلامگرایان هدف قرار گرفته و این نفوذ از طریق مجموعهای از عوامل در دانشگاهها، تاثیرگذاران و سیاستمداران، از جمله برخی نمایندگان حزب چپگرای «فرانسه سرکوبناپذیر» انجام میشود.
این گزارش ۸۵ صفحهای از سوی دوازده کارشناس نوشته و با عنوان «نفوذ جمهوری اسلامی ایران در فرانسه» منتشر شده است.
کارشناسان تاکید کردند که جمهوری اسلامی گسترش اسلام رادیکال در فرانسه را سازماندهی میکند، از طریق واسطهها، از جمله برخی نمایندگان منتخب، که گاهی در ازای دریافت پول یا از طریق ارتباطات غیرمستقیم عمل میکنند و برای کشور «تهدیدی» ایجاد میکنند.
فرانسه یکی از بزرگترین اقلیتهای مسلمان در میان کشورهای اروپایی را دارد.
خردادماه سال جاری، چندین دیپلمات پیشین جمهوری اسلامی و کارکنان سابق سفارتخانههای ایران به ایراناینترنشنال گفتند که تهران از ماموریتهای دیپلماتیک خود در خارج از کشور برای رصد پنهانی مخالفان و تامین مالی عملیات نفوذ از طریق ابتکارات فرهنگی مورد حمایت دولت استفاده میکند.
یکی از کارمندان سابق وزارت خارجه جمهوری اسلامی به ایراناینترنشنال گفته بود: «هر سفارتخانهای یک فهرست دارد از افرادی که باید تحت نظر باشند، افرادی که باید جذب شوند و افرادی که باید ساکت شوند.»
یکی دیگر از کارمندان سابق وزارت خارجه جمهوری اسلامی نیز گفته بود: «این سیاست خارجی نیست؛ این اجرای میدانی ماموریتهاست.» به گفته او، افراد اعزامی، مامور میشوند نه منصوب.
ایراناینترنشنال پیشتر گزارشهای متعددی از شبکه نفوذ وسیع و فرامرزی جمهوری اسلامی منتشر کرده است که تحت دستورات مستقیم دفتر علی خامنهای و بخش اطلاعاتی سپاه پاسداران فعالیت میکند.
اظهارات دیپلماتهای سابق و کارکنان پیشین سفارتخانههای جمهوری اسلامی، نشان میدهد که دستگاه دیپلماسی حکومت کنونی ایران نه مبتنی بر اصول دیپلماتیک، بلکه بر پایه ایدئولوژی، جاسوسی و تامین مالی غیرقانونی است.
گزارشها از منطقه ویژه اقتصادی ماهشهر حاکی از آن است که نشت گسترده گاز کلر در مجتمعهای پتروشیمی اروند و رجال شماری از کارگران را مصدوم کرده است. در این ارتباط، آمار متناقضی در مورد مصدومیت سه تا بیش از ۵۰ نفر منتشر شده است.
به گزارش خبرگزاری ایلنا و شماری از تشکلهای کارگری، حدود هفت صبح سهشنبه ۱۳ آبان، نشت محدود گاز کلر در یکی از خطوط فرایندی شرکت پتروشیمی اروند گزارش شد.
در همین ارتباط، مجتمع اروند در اطلاعیهای که در سایت این شرکت منتشر شد، از «نشتی جزئی» سختن گفت که به دلیل جهت باد، گاز کلر به شرکت مجاور منتقل شد.
در همین حال، به نوشته ایلنا، محسن ادیبی، سخنگوی شرایط اضطراری منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی، گفت که در پی این حادثه، تعدادی از کارکنان دچار «مصدومیت سطحی» شدند که بلافاصله جهت بررسی و درمان به مرکز درمانی منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی منتقل شدند و ۳ کارگر نیز به بیمارستان نفت اعزام شدند.
او به رغم اعلام این موضوع که «شرایط تحت کنترل قرار دارد» افزود که نشت گاز کلر به دلیل همجواری با شرکت پتروشیمی رجال، به بخشی از این مجتمع سرایت کرد.
ادیبی بدون توضیح جزییات در مورد پیامدهای این حادثه در این مجتمع نیز گفت که «شرایط در پتروشیمی رجال نیز تحت کنترل قرار دارد و خللی در تولید آن ایجاد نشده است.»
این سخنان در شرایطی ابراز شد که بر پایه اطلاعیه رسمی پتروشیمی رجال، حادثه نشت گاز حدود شش صبح روی داد و در پی «بروز عوارض تنفسی گسترده میان کارکنان»، ۵۴ نفر دچار مسمومیت و جراحات شدند که برخی از آنان به بیمارستان نفت منتقل شدند.
کانال تلگرامی «پژواک کار ایران» در این مورد نوشت که مقامات منطقه ویژه و مدیران دو شرکت، همگی بر «پایداری شرایط ایمنی» و «ادامه تولید» تاکید کردهاند؛ نکتهای که بهروشنی نشان میدهد که «نگرانی مدیران نه سلامت کارگران، بلکه استمرار چرخه سود است و جان انسانها، بیارزشتر از زمان توقف یک خط صنعتی شمرده میشود.»
اتحادیه آزاد کارگران ایران هم با اشاره به اینکه منابع رسمی اعلام کردند نشت گاز کلر «محدود» بوده و بهسرعت تحت کنترل قرار گرفته است، این پرسش را مطرح کرد که «اگر نشت گاز واقعاً محدود بوده، چگونه توانسته است به مجتمع همجوار نیز سرایت کند؟»
آتشسوزی در شرکت پالایش نفت پارسیان ایوانکی
در خبری دیگر، مدیرکل مدیریت بحران سمنان از ادامه عملیات اطفای حریق در شرکت پالایش نفت پارسیان در شهرک صنعتی جنتآباد ایوانکی خبر داد و گفت در این حادثه سه نفر مصدوم و یک نفر مفقود شدهاند.
به گزارش ایلنا، کمال طاهریان اعلام کرد سه کارگر در این آتشسوزی آسیب دیدند که یکی به بیمارستان منتقل شد و دو نفر دیگر بهصورت سرپایی درمان شدند. او افزود جستوجو برای یافتن کارگر مفقود ادامه دارد.
طاهریان گفت نیروهای کمکی از استان تهران، بهویژه پایگاه ثامن پاکدشت، به منطقه اعزام شدهاند تا در کنار تیمهای آتشنشانی سمنان، عملیات مهار آتش را ادامه دهند.
به گفته او، نیروهای آتشنشانی، هلالاحمر، اورژانس و پلیس در محل حاضرند و تلاش میکنند از گسترش حریق به واحدهای دیگر جلوگیری کنند.
مدیرکل مدیریت بحران سمنان افزود علت حادثه هنوز مشخص نیست و بررسی کارشناسی پس از مهار کامل آتش انجام میشود. بر اساس گزارشها، آتشسوزی در منبع قیر پالایشگاه رخ داده و پس از مهار اولیه، دوباره شعلهور شده است.
خبرگزاری ایسنا ۳۰ شهریور سال جاری در گزارشی نوشت که سالیانه ۱۴۰۰ نفر در اثر حوادث ناشی از کار جان میسپارند و افزود که حوادث کار پس از حوادث رانندگی «رتبه دوم حوادث» را به خود اختصاص دادهاند.
در این ارتباط، گزارشها حاکی از آن است که حوادث در بخش ساختمان بیش از سایر بخشها روی میدهند.
این آمار در شرایطی است که علیرضا رییسی، معاون وزیر بهداشت، در اردیبهشت سال جاری اعلام کرده بود که سالانه ۱۰ هزار کارگر براثر حوادث ناشی از کار کشته میشوند.
فعالان و تشکلهای مستقل کارگری و صنفی در ایران بارها گفتهاند که در آمارهای رسمی مرتبط با حوادث ضمن کار، کارگران غیر مشمول قانون کار که در این حوادث کشته و یا مصدوم میشوند، در نظر گرفته نمیشوند.
این فعالان و تشکلها بارها اشاره کردهاند که حوادث ضمن کار به دلیل نبود استانداردهای ایمنی، به ویژه از سوی کارفرمایان، بیتوجهی دستگاههای دولتی از جمله وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی به رعایت اصول ایمنی کار، و آموزش ندیدن کارگران روی میدهند.
به اعتقاد شماری از فعالان کارگری، ایجاد تشکلهای مستقل میتواند نقش مهمی در آموزش کارگران و نیز رعایت اصول ایمنی کار از سوی کارفرمایان داشته باشد.
پنج زندانی در زندان یزد اعدام شدند که در میان آنها دستکم یک زن نیز حضور داشت. این افراد پیشتر به اتهام جرائم مرتبط با مواد مخدر و قتل به اعدام محکوم شده بودند.
خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در گزارشی نوشت در ایران، این پنج زندانی سحرگاه سهشنبه ۱۳ آبانماه به چوبه دار آویخته شدند.
هویت یکی از اعدامشدگان، زنی به نام کبری رضایی اعلام شده است که پیشتر به اتهام جرائم مواد مخدر در دادگاه انقلاب به اعدام محکوم شده بود.
از دیگر اعدامشدگان، دو نفر به اتهام قتل و دو نفر دیگر به دلیل جرائم مرتبط با مواد مخدر در دادگاههای کیفری و انقلاب حکم اعدام دریافت کرده بودند.
تا لحظه تنظیم این گزارش، مقامات زندان و نهادهای مسئول هیچگونه اطلاعرسانی رسمی در خصوص این اعدامها نداشتهاند.
طبق آمار منتشر شده از سوی مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، از تاریخ ۱۰ اکتبر ۲۰۲۴ تا هشت اکتبر ۲۰۲۵، تنها ۵.۸۶ درصد از اعدامهای صورتگرفته در زندانهای ایران از سوی نهادهای رسمی و رسانههای داخلی اعلام شده است و ۹۴.۱۴ درصد دیگر از اعدامها به صورت مخفیانه و بدون اطلاعرسانی عمومی انجام شدهاند.
در بسیاری از موارد، زندانیان حتی از حق ملاقات آخر با خانوادههای خود محروم شدهاند.
سازمان حقوق بشری ههنگاو ۱۱ آبان گزارش داد که طی ماه گذشته میلادی (اکتبر ۲۰۲۵) دستکم حکم اعدام ۲۴۱ زندانی در زندانهای جمهوری اسلامی به اجرا در آمده و این آمار نسبت به مدت مشابه سال گذشته، حدود پنجاه درصد افزایش داشته است.
ههنگاو در گزارش خود نوشت که در ماه اکتبر سال گذشته حکم اعدام ۱۶۱ زندانی اجرا شده بود و آمار امسال دستکم ۸۰ مورد معادل ۴۹.۵ درصد افزایش داشته است.
همچنین این آمار بیشترین آمار اعدامیان طی یک ماه در دو دهه اخیر در ایران است.
این سازمان حقوق بشری افزود که از ۲۴۱ زندانی که در زندانهای ایران اعدام شدند، توانسته هویت کامل ۲۳۵ زندانی را احراز کند و هویت ۶ زندانی دیگر در دست بررسی است.
بنابر گزارشها، سهشنبه ۱۳ آبان، ماموران دادستانی به دستور دادستان تهران با پنج خودروی انتظامی و امنیتی به منزل دختر مصطفی تاجزاده، فعال سیاسی، یورش برده و او را بازداشت و به زندان اوین بازگرداندند.
تاجزاده که برای شرکت در مراسم درگذشت برادرش به مرخصی کوتاه آمده بود، سهشنبه ۱۳ آبان بدون هیچ توضیح رسمی و یا اخطار قبلی از سوی مامورین بازداشت و دوباره به زندان بازگردانده شد.
او که تاکنون ۱۰ سال را در زندان گذرانده، بدون در نظر گرفتن پرونده جدید، باید تا میانه سال ۱۴۰۶ در زندان بماند.
تاجزاده ۲۸ مرداد در متنی از زندان به وضعیت بحرانی ایران اشاره کرد و نوشته بود: «تورم افسارگسیخته، گرانی کمرشکن، رکود نفسگیر و بیکاری روبهرشد تداوم وضع را حتی برای حامیان نظام نیز تحملناپذیر کرده است.»
او با اشاره به غلط از آب در آمدن پیشبینی علی خامنهای درباره اینکه «نه جنگ میشود، نه مذاکره میکنیم»، به وضعیت بحرانی ایران اشاره کرد و نوشته بود: «کارنامه حاکمیت در تحقق توسعه همهجانبه، عادلانه و پایدار میهن و تامین رفاه مردم در مجموع منفی و در ۸ سال گذشته فاجعهبار بوده است.»
تاجزاده در بخشی از نوشته خود تاکید کرده بود که «تورم افسارگسیخته، گرانی کمرشکن، رکود نفسگیر و بیکاری روبهرشد تداوم وضع را حتی برای حامیان نظام نیز تحملناپذیر کرده است.»
او با یادآوری «وعده بنیانگذار نظام» که «آب و برق مجانی بود» نوشته شود: «اینک بسیاری حتی با پرداخت هزینه نیز قادر به تامین آب و برق مورد نیاز خود نیستند.»
تاجزاده اول مرداد نیز در بیانیهای رهبر جمهوری اسلامی را مسئول وضعیت بحرانی ایران دانست و تاکید کرده بود که خامنهای یا باید به خواست ملت تن دهد و زمینه تغییرات بنیادین را فراهم کند یا از قدرت کنارهگیری کند.
او در آن بیانیه نوشته بود: «راهبردهای اشتباه و خطاهای محاسباتی رهبر، جمهوری اسلامی را در ضعیفترین و شکنندهترین وضعیت خود قرار داده است.»
این فعال سیاسی زندانی با اشاره به جنگ ۱۲ روزه اضافه کرد نفوذ عوامل موساد در ارکان لشکری و کشوری نظام در سالیان گذشته «بیش از انتظار و در حد غافلگیری» و «نشانگر دست بالای اسرائیل در نبرد اطلاعاتی و عملیاتی» بود.