دستکم ۲۰هزار پزشک بیکارند
روزنامه آرمان امروز در گزارشی اجتماعی به وضعیت جامعه پزشکی در ایران امروز پرداخته است. در این گزارش آمده است: «پزشکان به خصوص پزشکان عمومی، این روزها از وضعیت مالی و درآمدی شان حسابی شاکی هستند.»
روزنامه آرمان امروز در گزارشی اجتماعی به وضعیت جامعه پزشکی در ایران امروز پرداخته است. در این گزارش آمده است: «پزشکان به خصوص پزشکان عمومی، این روزها از وضعیت مالی و درآمدی شان حسابی شاکی هستند.»
باور عموم در ایران بر این است که پزشکان جزو اقشار مرفه اجتماع هستند و کمتر از دیگران دغدغه معاش دارند اما این گزارش میگوید: «بسیاری از پزشکان بعد از سالها کارکردن، خانهای از خود ندارند.»
این گزارش با انتقاد تلویحی پزشکان از مداخله مستقیم دولت در فرآیند درمان، گریز بسیاری از پزشکان به سوی دیگر مشاغل را محصول چنین رویکردی عنوان کرده است.
این گزارش مینویسد: «در این میان برخی از پزشکان معتقدند که همکارانشان به مشاغل دیگر مانند خدمات زیبایی و خرید و فروش املاک و بساز و بفروشی و… روی آوردهاند و درآمد بسیار بیشتری از ویزیت ۱۲۶ هزار تومانی دارند.»
پیشتر نیز روزنامه سازندگی در گزارشی مشابه و با انتقاد از وضعیت «تعرفههای پزشکی» نوشته بود: «پزشکان از طبقه متوسط جامعه هم پایینتر آمدهاند بهویژه پزشکان جوانی که در ابتدای راه هستند.»
این درحالی است که ایرج خسرونیا، رییس جامعه متخصصان داخلی ایران، در مراسمی خطاب به مسوولان حوزه سلامت درباره تبعات مشکلتراشی برای کادر درمان هشدار داده و با بیان اینکه جامعه پزشکی در یک «التهاب و ناراحتی خاص» بهسر میبرد، گفته بود مسوولان و نمایندگان مجلس نهتنها نقش این قشر را از یاد بردهاند، بلکه با تصویب قوانینی دست و پاگیر مدام کادر درمان را در تنگنا قرار دادهاند تا مجبور به خروج از گردونه درمان یا مهاجرت شوند.
برخی از کارگزاران درمان از جمله رییس کل نظام پزشکی کشور گزارشهای مربوط به مهاجرت پزشکان و کمبود کادر درمان را «فضاسازی رسانهای علیه جامعه پزشکی» عنوان کردهاند. برخی دیگر نیز در مواردی آن را محصول عملیات روانی دشمن انگاشتهاند.
این گزارش با استناد به نظر متخصصان، سیاستهای نامتوازن در این حوزه را به عنوان یکی دیگر از آفتهای موجود یاد میکند. آرمان امروز به نقل از دکتر پورقلیچ، عضو انجمن پزشکان عمومی ایران در این رابطه مینویسد: «پزشکان مجبورند با درآمد کمتر، کار بیشتری انجام دهند. اما همه این امکان را ندارند... بعضی از پزشکان تمایل دارند با کار کمتر، درآمد بیشتری داشته باشند و به همین دلیل سراغ مشاغل دیگر میروند.»
ایرج خسرونیا، رییس جامعه پزشکان متخصص داخلی نیز خرداد سال گذشته درباره همخوان نبودن درآمدها با هزینه پزشکان عنوان کرده بود «برخی پزشکان به این نتیجه رسیدهاند که مطب خود را تعطیل و بهجای آن کافیشاپ یا آرایشگاه تاسیس کنند. برخی بسازبفروش شدهاند و حتی بعضی از پرشکان به مسافرکشی و دلارفروشی رو آوردهاند.»
ناامیدی و نبود منابع از دیگر آسیبهایی است که در این گزارش به عنوان دلایل تضعیف جایگاه پزشکان در جامعه عنوان شده است.
این روزنامه میانهرو نوشته است: «یک متخصص رادیولوژی که تازه فارغالتحصیل شده، از کجا بیاورد یک مرکز رادیولوژی بزند یا دستگاههای رادیولوژی را بخرد؟ این کار دهها میلیارد تومان هزینه دارد و یک متخصص جوان در ابتدای کار چطور میتواند چنین پولی داشته باشد؟ ضمن اینکه پزشک متخصص در سن بالا فارغالتحصیل میشود و خب در این سن چقدر موقعیت برای کار کردن دارد؟»
این گزارش همچنین به هدر رفت سرمایهگذاری در تربیت پزشکان اشارهای کرده است و با استناد به گفتههای رییس سازمان نظام پزشکی نوشته است: «چند میلیارد هزینه آموزش یک پزشک میشود اما به دلیل مشکلات معیشتی یا از کشور مهاجرت میکنند یا به شغل دیگری روی میآورند. ۲۰ هزار پزشک عمومی دیگر کار نمیکنند.»
به گفته یک عضو ارشد صنفی، بیتوجهی وزارت بهداشت به وضعیت پزشکان جوان و رزیدنتها به یک رویه تبدیل شده است به گونهای که برخی از این افراد با اینکه سالها تلاش و تحصیل کردهاند به نقطهای میرسند که مرگ را بر ادامه زندگی ترجیح میدهند.
پیشتر نیز وبسایت خبری تجارتنیوز در مطلبی تحقیقی با اشاره به موضوع خودکشی پزشکان در ایران با استناد به آمارهای رسمی گزارش کرده بود که هر ۱۰ روز یک پزشک در ایران خودکشی میکند.
دیماه سال گذشته، نیما شهریارپور، متخصص طب اورژانس اعلام کرد بر اساس پژوهشهای انجام شده، آمار خودکشی در میان اعضای جامعه پزشکی، بین ۳/۱ تا پنج برابر افزایش یافته است.
(به توصیه کارشناسان اگر با کسی یا کسانی روبهرو میشوید که از جملهها و عبارتهایی نشاندهنده افسردگی یا تمایل به پایان زندگی استفاده میکنند، از آنان بخواهید با پزشک معتمد، نهادهایی که در این زمینه فعالیت میکنند یا فردی مورد اعتماد، درباره نگرانیهایشان صحبت کنند. اگر به خودکشی فکر میکنید، در ایران با اورژانس اجتماعی با شماره تلفن ۱۲۳ تماس بگیرید.)
روزنامه اعتماد روز پنجشنبه ۱۰ خرداد در گزارشی نوشت مصرف برخی اقلام غذایی مانند گوشت، مرغ، لبنیات و میوهها به دنبال افزایش قیمتها تا حدود ۴۰ درصد کاهش یافته است.
این گزارش با هشدار درباره تاثیر سوءتغذیه مادران باردار و کودکان زیر پنج سال در کاهش توانمندی جسمی و ذهنی نسل آینده، نوشت که مردم این هشت استان همچنان با ناامنی غذایی درگیر هستند.
وضعیت نابسامان برخی از این استانها دستکم در یک دهه اخیر بیتغییر باقی مانده است.
تیر ۱۳۹۳، زهرا عبداللهی، مدیر دفتر بهبود تغذیه وزارت بهداشت اعلام کرد استانهای کهگیلویه و بویراحمد، سیستان و بلوچستان، هرمزگان، کرمان و خوزستان، دچار سوءتغذیه و ناامنی غذایی هستند.
او گفت شاخصهایی همچون میانگین قد، دریافت ریزمغذیها و انواع ویتامینها در جمعیت این پنج استان، از میانگین کشوری بسیار پایینتر است.
پس از آن و در سال ۱۳۹۸، وزارت بهداشت اعلام کرد استانهای بوشهر، خراسان جنوبی و ایلام نیز به فهرست استانهای دچار ناامنی غذایی اضافه شدهاند.
گزارشهای رسمی و جدید از جمله گزارش مرکز پژوهشهای مجلس نشان میدهد فشار افزایش هزینهها از یک سو و افزایش نیافتن متناسب دستمزدها از سوی دیگر، باعث شده خانوادهها از میزان مصرف خوراکیها و آشامیدنیها بکاهند.
مرکز آمار ایران روز سوم خرداد گزارش شاخص قیمت مصرف کننده مربوط به اردیبهشت سال ۱۴۰۳ را منتشر کرد و از نرخ تورم حدود ۷۴ درصدی در گروه گوشت قرمز و مرغ خبر داد.
روزنامه اعتماد در گزارش جدیدش با تعدادی از ساکنان هشت استان مورد نظر گفتوگو کرد و از تداوم ناامنی غذایی آنان خبر داد.
غذای برخی مردم نان خالی است
صاحب یک بقالی در خیابان دانشگاه زاهدان در گفتوگو با اعتماد از کاهش خرید مردم خبر داد و گفت فروش برنج، روغن، نوشابه و ماکارونی به یکسوم رسیده است.
به گفته این شهروند، عمده خرید مردم از سر ناچاری، بیشتر «نان» است.
او گفت آخرین باری که گوشت قرمز خورده، «عید قربان» سال گذشته و با سهم ۳۰۰ گرمیاش از گوشت نذری بوده است.
این شهروند ادامه داد: «پای مرغ کیلویی ۱۵ هزار تومان است و میشود با آن آبگوشت درست کرد ولی همان را هم خیلی از خانوادهها نمیتوانند بخرند و ما هم ماهی یکبار میخریم.»
صاحب یک مغازه الکتریکی در منطقه شیرآباد زاهدان گفت در این منطقه خانوادههایی هستند که شب را تنها با نان خالی سر میکنند و اگر یارانه گرفته باشند، نان و کشک میخورند.
او گفت در منطقه شیرآباد از هر ۳۰ خانواده، ۲۸ موردشان «هیچ چیزی» ندارند.
به گفته این شهروند، فرزندان بسیاری از خانوادههای منطقه شیرآباد به دلیل هزینهها به مدرسه نمیروند.
یک پرس چلوکباب ۵۰۰ هزار تومان
صاحب رستورانی در شهر یاسوج به اعتماد گفت در دو سال گذشته به دلیل گرانی و فقیرتر شدن مردم، میزان فروش او کم شده است.
به گفته این شهروند، یک پرس چلوکباب ۵۰۰ هزار تومان است و برای همین، هر روز از صبح ۵۰ نفر جلوی مغازه قصابی صف میبندند که «اسکلت مرغ» بخرند.
او گفت میوه در بسیاری از خانهها کالای لوکس شده و اگر کسی پول اضافهای داشته باشد فقط هندوانه میخرد که کیلویی ۱۵ هزار تومان است.
یک پزشک شاغل در پایگاه انتقال خون یکی از شهرهای استان هرمزگان گفت گرسنگی مردم را زمانی که برای اهدای خون مراجعه میکنند، متوجه میشود.
به گفته او، اغلب مردان ماهیگیر دچار سوءتغذیه هستند.
اوایل اردیبهشت امسال روزنامه اعتماد با بررسی اطلاعات موجود در خصوص دادههای نرخ فقر نوشت افزایش ۱۰ درصدی نرخ فقر در دو سال به معنی افزایش حدود هشت میلیون نفر به تعداد فقرا در کشور است.
فقر اقتصادی در مناطق نفتخیز
یک کارگر دکلهای نفتی در اهواز به اعتماد گفت در سالی که گذشت او و بسیاری از مردم با نان و سیبزمینی و «پستترین» نوع سوسیس و کالباس شکم خود و خانوادهشان را سیر کردهاند.
در شهر ایلام صاحب یک قصابی از افزایش مشتریان «ضایعات مرغ با بهای کیلویی ۲۰ هزار تومان» خبر داد.
او گفت در یک سال گذشته شمار مشتریان نسیهبگیرش بسیار زیاد شدهاند و همین الان بالای ۲۰ میلیون تومان از مشتریان طلب دارد.
یک فعال اجتماعی در کنگان، شهر همجوار با مجموعه پالایشگاه پارس جنوبی به اعتماد گفت در این شهر نانآوران خانواده برای تامین معاش خود و خانوادهشان دو یا سه شیفت و در جاهای مختلف کار میکنند اما باز هم درآمد و مخارجشان با هم جور نیست.
دبیر یک دبیرستان پسرانه در شهر بندرعباس که در شهر کهنوج زندگی میکند گفت که ۹۹ درصد مردم این منطقه کشاورزند و به دلیل نبودن بازار فروش محصولاتشان، «به خاک سیاه» نشستهاند.
او هشدار داد آسیبهای اجتماعی و امنیتی در جنوب کرمان به وضع بحران رسیده است.
به گفته این معلم، در این منطقه خانوادههایی هستند که حتی پول برای خرید یک روغن یک لیتری ندارند و شاگردانش در بازار بندرعباس تا نیمهشب ماهیفروشی و صافکاری و ساندویچفروشی و آپاراتی و کارگری میکنند.
۱۹ فروردین امسال، یک روزنامه سراسری چاپ تهران به نقل از واحدهای صنفی گزارش داد دزدی مواد غذایی از فروشگاههای ایران افزایش یافته و گرانیها و افزایش گرسنگی در میان مردم از دلایل آن است.
پیش از آن و در هفتم فروردین، تجارتنیوز در گزارشی از باز شدن پای دهه هشتادیها به بازار فروش اعضای بدن خبر داد و نوشت نوجوانان و جوانان ۲۰ ساله، برای تامین نیازهای مالی، کلیه و مغز استخوان خود را میفروشند.
ترک تحصیل برای نان
یک فعال اجتماعی و از اهالی روستای مرزی خونیکسار در خراسان جنوبی به اعتماد گفت از ۱۸ دختر پایه نهمی پنج نفرشان عقد کردهاند و مدرسه نمیروند و ترک تحصیل پسرها بعد از پایه نهم نیز در این روستا خیلی بالاست.
این نوجوانان، برای کارگری به روستاهای اطراف یا حتی تهران میروند.
به گفته این فعال اجتماعی، حدود ۷۰۰ خانواده این روستا پول خرید نان ندارند و چند فرد نیکوکار، هر ماه ۱۰۰ هزار تومان برای پول نان به آنها میدهند.
او تاکید کرد در این روستا سوءتغذیه زیاد است و خانه بهداشت برای بچههای خانوادههای فقیر، سبد غذایی میدهد.
۲۱ اردیبهشت امسال، دهها شهروند با ارسال پیامهایی به ایراناینترنشنال، به فقر، گرانی، تورم و دیگر مشکلات روزافزون ایرانیان زیر سایه ناکارآمدی جمهوری اسلامی پرداختند و از اصلاح امور در این حکومت، ابراز ناامیدی کردند.
خبرگزاری دولت جمهوری اسلامی (ایرنا) گزارش داد مجمع عمومی سازمان ملل در نخستین نشست خود پس از کشته شدن رئیسی و هیات همراهش، «به احترام آنها» یک دقیقه سکوت اعلام کرد.
ایرنا در گزارش خود نوشت که «ادای احترام و ابراز همدردی کشورهای مختلف جهان» پس از کشته شدن رئیسی، «خشم مخالفان جمهوری اسلامی» را در پی داشته است.
گزارشهایی نیز از برپایی تجمعات در برابر سازمان ملل در اعتراض به برگزاری مراسم یادبود رئیسی منتشر شده است.
پیش از برگزاری این مراسم، وزارت امور خارجه استرالیا اعلام کرد این کشور در مراسم بزرگداشت رئیسی در سازمان ملل شرکت نخواهد کرد.
یک مقام آمریکایی نیز از تحریم این مراسم از سوی واشینگتن خبر داده بود.
سخنگوی سفیر فرانسه در سازمان ملل هم به خبرنگار ایراناینترنشنال گفت نمایندهای از این کشور در مراسم یادبود سازمان ملل برای رئیسی شرکت نمیکند.
پیشتر سناتور کلر چندلر، رییس کمیته مراجع امور خارجی، دفاع و تجارت مجلس سنای استرالیا در بیانیهای تاکید کرد این کشور باید ادای احترام سازمان ملل به «قصاب تهران» را تحریم و محکوم کند.
در این بیانیه آمده است: «دولت استرالیا موظف است ادای احترام هولناک امروز مجمع عمومی سازمان ملل به مردی که بسیاری از ایرانیان او را به نام "قصاب تهران" میشناسند، تحریم کند.»
شامگاه چهارشنبه خبرگزاری رویترز به نقل از یک مقام آمریکایی که نام و سمت او اعلام نشد، گزارش داد ایالات متحده مراسم ادای احترام سازمان ملل به رئیسی را تحریم میکند و در آن حاضر نخواهد شد.
این در حالی است که رابرت وود، معاون سفیر ایالات متحده در سازمان ملل در یک دقیقه سکوت برای ادای احترام به رئیسی در شورای امنیت سازمان ملل در روز ۳۱ اردیبهشت، در کنار ۱۴ همتای خود ایستاده بود.
ابراهیم رئیسی روز ۳۰ اردیبهشت پس از سقوط بالگردش در استان آذربایجان شرقی کشته شد.
برگزاری مراسم یادبود رئیسی در مجمع عمومی سازمان ملل، موجی از اعتراضهای داخلی و بینالمللی را از سوی فعالان حقوق بشر و برخی دولتها برانگیخت.
پیشتر آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل ضمن ابراز تاسف بابت کشته شدن رئيسی و همراهانش، این واقعه را به خانوادههایشان و مردم ایران تسلیت گفته بود.
رییس کمیته مراجع امور خارجی، دفاع و تجارت مجلس سنای استرالیا در بیانیه خود تاکید کرد این کشور و کشورهای همسو باید در کنار «قربانیان بیگناه رژیم جمهوری اسلامی در زمان رئیسی که بسیاری از آنها زن و دختر بودند»، بایستند.
او تاکید کرد: «همانطور که مقامهای آمریکایی امروز در تایید تحریم ادای احترام در سازمان ملل اعلام کردند، بسیاری از بدترین موارد نقض حقوق بشر در دوران تصدی رئیسی در مناصب مختلف قدرت از جمله کشتار غیرقانونی هزاران زندانی سیاسی در سال ۱۹۸۸ رخ داده است.»
به گفته این سناتور استرالیایی، اقدامات سازمان ملل در سازماندهی این برنامه یادبود و نیز ادای احترام مقامهای ارشد به رئیسی، بسیاری از جامعه ایرانی مهاجر را به وحشت انداخته است.
در آستانه برگزاری مراسم یادبود رئیسی در سازمان ملل، مارک والاس، مدیرعامل سازمان اتحاد علیه ایران هستهای اعلام کرد هیچ دولت یا نهاد بینالمللیای نباید برای مرگ «قصاب تهران» که تمام سابقهاش به خون مردم ایران آغشته است، تسلیت بگوید.
بیش از ۶۰۰ تن از کنشگران مدنی، فعالان سیاسی و حقوق زنان، خانوادههای دادخواه و هنرمندان نیز در نامهای خطاب به دنیس فرانسیس، رییس هفتاد و هشتمین مجمع عمومی سازمان ملل، از او خواستند از برگزاری مراسم یادبود برای رئیسی خودداری کند.
نگاهی به عملکرد رییس دولت سیزدهم در ایران نشان میدهد او از زمان روی کار آمدن جمهوری اسلامی تا لحظه مرگش در ارتفاعات شمال غرب ایران، به شیوههای گوناگون حقوق مردم را نقض کرده و بهعنوان یکی از مهمترین ناقضان حقوق بشر در ایران شناخته میشود.
«آیتالله اعدام»، «آیتالله قتلعام»، «قصاب تهران» «جلاد ۶۷»، «قاضی مرگ» و «عضو هیات مرگ»، برخی از القابی هستند که مردم به خاطر عملکرد رئیسی به او دادهاند.
