با نزدیک شدن به ۱۷ آبان، روز پرستار در ایران، اعتراضات پرستارها در شهرهای مختلف ادامه دارد. در شهر شیراز، پرستاران علوم آزمایشگاهی و رادیولوژی دانشگاه علوم پزشکی اقدام به برگزاری تجمع اعتراضآمیز کردند و در استان یزد، اعتصاب و تجمع اعتراضی پرستاران وارد چهارمین روز خود شد.
برخی گزارشها در شبکههای اجتماعی از شدت گرفتن اعتراضات پرستاران و تاثیر آن بر وضعیت بیمارستانها حکایت دارند. گفته میشود در یزد بیمارستانها در شرف تعطیلی قرار دارند، تنها عملهای اورژانسی انجام میشوند و بیماران اورژانس خدمات دریافت میکنند.
در این تجمعات، پرستاران با شعارهایی همچون «وعده وعید کافیه/ سفره ما خالیه»، «تعرفهمون کجا رفت/ توی جیب کیا رفت» و «هر یک نفر گم میشه/ هزار نفر پا میشه» به وضعیت موجود در بیمارستانها و بازداشت همکارانشان واکنش نشان دادند.
روز دوشنبه شورای هماهنگی اعتراضات پرستاران از بازداشت محرمعلی رمضانی، نماینده اول پرستاران زنجان خبر داد.
از سوی دیگر تصاویر منتشر شده نشان میدهند مراسم روز پرستار در دانشگاه علوم پزشکی ایلام، با عدم استقبال پرستاران مواجه شده است.
وعده افزایش اضافهکاری
در ادامه وعدههای دولت مسعود پزشکیان، علاءالدین رفیعزاده، رییس سازمان امور اداری و استخدامی کشور، اعلام کرد میانگین اضافهکار پرستاران به ساعتی ۸۰ هزار تومان میرسد و همزمان با روز پرستار پرداخت میشود: «این افزایش پرداخت تنها شامل افرادی میشود که تصمیم به انجام اضافهکاری داشته باشند و طبیعتا تغییری در دریافتی ثابت آنها که اضافه کاری نمیکنند، ایجاد نمیکند.»
مشخص نیست وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی که تا امروز در پرداخت کامل و به موقع معوقه پرستاران با نرخ ۲۵ تا ۳۵ هزار تومان ناکام بوده، چگونه میخواهد این افزایش پرداخت اضافهکاری را تامین و تضمین کند.
اعتراضات ادامهدار پرستاران
پرستاران در روزهای گذشته نیز در شهرهای مختلف از جمله یزد، زنجان و بوشهر دست از کار کشیدند و تجمعات اعتراضی برگزار کردند.
ویدیوهای منتشرشده در شبکههای اجتماعی و رسانهها نشان میدهند گروهی از پرستاران و کادر درمان در زنجان، روز دوشنبه تجمع اعتراضی برگزار کرده و شعارهایی چون «وعده وعید کافیه/ سفره ما خالیه» سر دادند.
در بوشهر، پرستاران و کادر درمان در بخشهای آزمايشگاه و رادیولوژی، روز ۱۴ آبان در اعتراض به وضعیت معیشتی، پایمال شدن حقوق و وجود تبعیض و و فشارهای کاری بالا در محل کار خود دست به تجمع اعتراضی زدند.
روز ۱۳ آبان نیز پرستاران بیمارستان نظام مافی شهرستان شوش در استان خوزستان، در اعتراض به شرایط سخت کاری و وضعیت نامناسب معیشتی، تجمع و اعتصاب کردند.
۱۲ آبان هم در ادامه اعتراضات خیابانی اعضای کادر درمان، پرستاران شهرهای فسا، مشهد و یزد، تجمع اعتراضی برگزار کردند.
طی همان روز، گروهی از پرستاران با شرکت در کارزار «روبان مشکی» و بستن دستبند و بازوبند سیاه، خواستار پیگیری مطالبات صنفی و معیشتی خود شدند.
ششم آبان ماه، شورای هماهنگی اعتراضات پرستاران به مقامهای جمهوری اسلامی هشدار داد تعیین تکلیف نشدن خواستههای پرستاران، واکنش قاطع و هماهنگ آنها را در پی خواهد داشت.
این تشکل صنفی عواقب این موضوع را متوجه مسئولان دانست و اعلام کرد تقلیل مطالبات پرستاران به پرداخت مبالغ اندک، آبی بر آتش اعتراضات خواهد پاشید و آن را شعلهورتر میکند.
این اطلاعیه، اتحاد و اعتراض سراسری را رمز پیروزی جامعه پرستاری نامید و از اعتصاب پرستاران در روز ۱۷ آبان، مصادف با روز پرستار در ایران خبر داد.
پرستاران و اعضای کادر درمان در ایران طی سالهای گذشته بارها در اعتراض به رسیدگی نشدن به خواستهها و مطالبات خود تجمع، تحصن و اعتصاب کردند.
در یکی از آخرین نمونهها، پرستاران شهرهای مختلف کشور از روز ۱۵ مرداد به مدت بیش از یک ماه در حدود ۵۰ شهر و ۷۰ بیمارستان ایران دست از کار کشیدند و تجمع اعتراضی برگزار کردند.
احمد نجاتیان، رییس سازمان نظام پرستاری، روز ۱۲ آبان با اشاره به ترک خدمت هزار و ۵۰۰ پرستار در سال گفت طی یک سال اخیر ۵۰۰ پرستار مهاجرت کردهاند.
محمد شریفیمقدم، دبیرکل خانه پرستار، روز ششم آبان در گفتوگو با «شبکه شرق» با بیان این که در ایران ۵۰ هزار پرستار خانهنشین داریم، گفت: «تا زیرساخت را درست نکنیم، استخدام مثل آبی است که در آبکش ریخته میشود.»
نجاتیان هم شهریور امسال در مصاحبهای از افزایش دو برابری میانگین مهاجرت سالانه پرستاران از سال ۱۴۰۰ تا سال ۱۴۰۲ خبر داد و گفت که این آمار، رو به رشد است.
در سالهای گذشته شماری از انجمنها و نهادهای صنفی پرستاری نیز درباره روند رو به رشد مهاجرت پرستاران، تغییر شغل یا خروج آنها از چرخه خدمات درمانی، هشدار دادهاند.
