ریحانه انصاری، گلرخ ایرایی، سکینه پروانه، ناهید خداجو، نسرین جوادی، وریشه مرادی و مریم یحیوی، هفت زندانی سیاسی با اشاره به ارسال پرونده پخشان عزیزی، همبندی محکوم به اعدامشان به دیوان عالی کشور خاطرنشان کردند که او به دلیل محرومیت از حق ملاقات از مشاوره با وکیلان خود محروم است.
آنها با بیان اینکه صدور حکم مرگ برای یک مددکار که به امدادرسانی به قربانیان داعش برخاسته بود را خالی از غرض نمیبینید و نگران عواقب آن هستند، حکم اعدام صادر شده برای عزیزی را پاسخی از سوی جمهوری اسلامی به خیزش زنان دانستند و تاکید کردند که امدادرسانی به جنگزدگان جرم نیست.
این هفت زن با اشاره به اینکه حدود یکسال است که با پخشان عزیزی، مددکار اجتماعی و فعال در حوزهی ژنولوژی همبند هستیم، در نامه خود خاطرنشان کردند که او بعد از تحمل ماهها انفرادی، بازجویی و شکنجه، بدون ملاقات با وکیل و بدون آنکه فرصت دفاع از خود داشته باشد، در دادگاهی فرمایشی با اتهاماتی واهی به اعدام محکوم شد.
عزیزی، زندانی سیاسی کُرد، روز دوم مرداد امسال با حکم ایمان افشاری، رییس شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، به اتهام «بغی» به اعدام و به اتهام «عضویت در حزب حیات آزاد کردستان (پژاک)» به چهار سال حبس محکوم شد.
طبق اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، پس از فرجامخواهی و ثبت اعتراض مازیار طاطایی و امیر رئیسیان، وکلای عزیزی، پرونده او از حدود ۲۰ روز پیش به دیوان عالی کشور ارسال شده است.
طاطایی و رئیسیان، روز سوم مرداد به «شبکه شرق» گفتند حکم اعدام عزیزی به آنها ابلاغ شده و در حال تدارک لایحه فرجامخواهی و ثبت اعتراض به آن هستند.
عزیزی مهرماه امسال هم در پروندهای دیگر همراه با چهار تن از زنان همبندیاش در اوین به دلیل اعتراض به اعدامها با پروندهسازی تازه مواجه و به شش ماه حبس محکوم شد.
زنان زندانی سیاسی همبند عزیزی در اوین، در بخشی از نامه خود با بیان اینکه این زندانی سیاسی سالهای طولانی از عمر خود را در کمپهای آوارگان جنگی به امدادرسانی به زنان و کودکان جنگزده که از حملههای داعش جان به در برده بودند، سپری کرد، خاطرنشان کردند که او پس از بازگشت به ایران و نزد خانواده، به همراه تعدادی از اعضای خانوادهاش بازداشت شد.
آنها به اعمال فشار بر عزیزی و خانوادهاش، تاکید کردهاند که واکنشهای مردم و اعتراض آنها به حکم اعدام صادر شده برای این زندانی سیاسی، پیش از آنکه دیر شود، کارساز خواهد بود.
صدور حکم اعدام برای عزیزی، در حدود ۱۰۰روز گذشته اعتراضات فراوانی را برانگیخت و طی این مدت همبندیهای او در بند زنان زندان اوین، چندین بار در اعتراض به این حکم و صدور و اجرای احکام اعدام دیگر زندانیان، دست به تحصن، اعتصاب و اعتراض زدند.
روز ۱۹ شهریور، ۲۶ نهاد حقوق بشری با صدور بیانیهای مشترک، ضمن ابراز نگرانی عمیق و اعتراض شدید نسبت به وضعیت زندانیان سیاسی محکوم یا در معرض صدور حکم اعدام در ایران، خواستار لغو فوری و بیقیدوشرط حکم اعدام عزیزی شدند.
خانواده عزیزی نیز با راهاندازی کارزاری در شبکههای اجتماعی اینستاگرام و ایکس، با عنوان «کمپین آزادی برای پخشان عزیزی» خواستار حمایت مردم از این زندانی سیاسی شدند.
پخشان عزیزی ۱۳ مرداد ۱۴۰۲ در تهران بازداشت و اواخر آذر ماه همان سال با پایان بازجوییها و پس از تحمل ماهها شکنجههای روانی و جسمی و نگه داشته شدن در سلول انفرادی در بند ۲۰۹ زندان اوین (زیر نظر وزارت اطلاعات) به بند زنان اوین منتقل شد.
او از اوایل تیر ماه امسال به دستور مقامات زندان از ملاقات و تماس با خانوادهاش منع و محروم شده است.
این زندانی سیاسی روز ۳۱ تیر ماه امسال در نامهای از زندان اوین با اشاره به شکنجه خود به دست نهادهای امنیتی نوشت: «بارها توسط بازجویان به دار کشیده شدهام.»
به گفته یک منبع مطلع از وضعیت پرونده عزیزی، او در رشته مددکاری اجتماعی تحصیل کرده، سالها در «روژاوا» به عنوان مددکار مشغول به کار بود و در ایران در کمیتههای ژنولوژی (مطالعات زنان) هم فعالیت داشت.
جمهوری اسلامی از آغاز روی کار آمدن خود همواره فعالان مدنی و سیاسی منتقد حکومت را بازداشت، شکنجه و زندانی کرده است.
از زمان آغاز خیزش سراسری ایرانیان علیه جمهوری اسلامی از شهریور ۱۴۰۱ تاکنون، سرکوب فعالان مدنی، سیاسی و معترضان از سوی حکومت شدت گرفته است و همچنان ادامه دارد.
شورای هماهنگی اعتراضات پرستاران روز ۱۷ آبان در گزارشی نوشت که پرستاران در شهرهای یزد، بافق، میبد و اردکان در اعتراض به رسیدگی نشدن به مطالباتشان در محل کار خود دست به تجمع زدند.
طبق این گزارش، کادر پرستاری بیمارستان ضیایی شهرستان اردکان به دلیل پرداخت نشدن مطالبات پرستاری، دست به تجمع اعتراضی زدند.
پرستاران با اشاره به اینکه در سالهای گذشته، نهتنها حقوق و مبلغ ساعت اضافهکار بر اساس تورم افزایش پیدا نکرده بلکه این مبالغ ناچیز با تاخیر شش ماهه پرداخت شده، هشدار دادند که ادامه این وضعیت را تحمل نخواهند کرد.
در شیراز نیز پرستاران و کادر درمان در بیمارستانهای کلیدی این شهر به صورت گسترده دست به اعتصاب زدند.
شورای هماهنگی اعتراضات پرستاران در این باره نوشت در بیمارستان رجایی شیراز، پرستاران، کارکنان آزمایشگاه و رادیولوژی دست به اعتصاب زده و در محل کار خود حاضر نشدند.
در بیمارستان فسا نیز تنها سرپرستاران در محل کار حاضر شدهاند و پرستاران این بیمارستان دست به اعتصاب زدهاند.
در بیمارستان چمران شیراز هم تنها یک پرستار و یک سرپرستار در روز پنجشنبه در محل کار خود حاضر شدند و مابقی پرستاران در اعتصاب هستند.
همزمان ویدیویی در فضای مجازی منتشر شده که نشان میدهد پرستاران بیمارستان مطهری جهرم به نشانه اعتراض، پکهای پذیرایی جشن روز پرستار را به داخل سطلهای آشغال ریختهاند.
طی روزهای گذشته و به دنبال محقق نشدن وعدههای دولت پزشکیان برای حل مشکلات جامعه پرستاری، پرستاران در شهرهای مختلف کشور تجمع و اعتراض به راه انداختند.
این تجمعات در شهرهای شیراز، یزد، ایلام، زنجان، بوشهر، اهواز، شوش، فسا و مشهد شکل گرفت و پرستاران معترض با تجمعات یا اعتراض در محل بیمارستان، نسبت به مشکلات معیشتی و تبعیضهای پرداختی و اضافهکاری اجباری اعتراض کردند.
نمایندگان پرستاران زنجان، مشهد و یاسوج نیز با انتشار پیامهایی اعلام کردند که با وجود مطالبات بر زمین مانده، برگزاری مراسم روز پرستار بیمعناست و از حضور در این مراسم انصراف دادند.
پرستاران معترض و فعال در فضای مجازی از کار تعلیق شدهاند
محمود عمیدی، عضو شورای مرکزی خانه پرستار روز ۱۷ آبان در گفتوگو با ایلنا با اشاره به برخوردهای امنیتی با پرستاران گفت باید به اعتراضات پرستاران توجه شود و برخوردهای امنیتی با آنها به هیچ وجه قابل قبول نیست.
عضو شورای مرکزی خانه پرستار با اشاره به اینکه پرستارانی داریم که به دلیلِ اعتراض صنفی و یا حتی فعالیت در فضای مجازی از کار تعلیق شدهاند، از مسئولان پرسید تعلیق در شرایطی که نیروی پرستار به اندازه کافی وجود ندارد چه توجیهی دارد.
عمیدی با بیان اینکه بسیاری از افراد تعلیق شده میگویند بعد از مدت تعلیق به کار برنمیگردیم، گفت این تعلیقها غیرقانونی است و باید از طریق مراجع قانونی باشد نه اینکه هر کس بخواهد دست به تعلیق بزند.
او با اشاره به کمبود حدود ۱۰۰ هزار پرستار در کشور کم داریم، گفت: «اینکه ۱۱ هزار پرستار جذب شوند و بمانند، خود مساله است. یعنی شاید پرستار جذب شود اما به مرور آنها به دلیل مشکلاتِ بسیار از نظام سلامت خارج میشوند.»
این عضو شورای خانه پرستار با بیان اینکه چه کسی حاضر میشود با ۱۱ تا ۱۲ میلیون تومان حقوق این کار سخت را انجام بدهد، گفت درحالیکه حقوق مناسبی به پرستاران پرداخت نمیشود، چند برابر ظرفیت آنها کار میدهند.
احمد نجاتیان، رییس سازمان نظام پرستاری نیز با بیان اینکه حقوق ۱۳ میلیون تومانی هیچ جذابیتی برای پرستاران ندارد، گفت: « هزار و ۹۰۰ درخواست گواهی از سازمان نظام پرستاری برای مهاجرت در سال گذشته صادر شده است.»
سرآمدن مهلت پرستاران به دولت و اخراج یک پرستار در یاسوج
روزنامه اعتماد در شماره روز ۱۷ آبان خود با اشاره به اینکه مهلتی جامعه پرستاری برای دولت تعیین کرده بود هم سرآمد و غیر از افزایش ۶۰ هزار تومانی حق اضافهکاری آن هم از نیمه دوم امسال، تغییری در وضع شغلی و معیشتی پرستاران ایجاد نشد، نوشت که اعتراضات پرستاران در شهرهای مختلف کشور ادامه یافت.
یک پرستار شاغل در یکی از بیمارستانهای دولتی شهر کرمانشاه به اعتماد گفت که در طول سه ماه اخیر، هیچ تغییر مثبتی در وضعیت شغلی خود و همکارانش شاهد نبوده است.
این پرستار با اشاره به اینکه تعداد زیادی از همکارانش به بخش خصوصی روی آوردهاند و از جمع ۳۰۰ نفری پرستاران این بیمارستان، ۱۸ نفرشان در سال گذشته از کشور مهاجرت کردهاند، گفت: «این دولت هم به دلیل محدودیت دامنه اختیاراتش در امور مالی، قادر به جلب رضایت جامعه پرستاری نیست.»
امین خواهانیپور پرستاری که ۱۱ آذر پارسال در زمان خدمت در بیمارستان یاسوج به دست یک بیمار با ضربه چاقو از ناحیه گردن دچار جراحت شدید شد، ۱۱ ماه است که به دلیل آسیب شدید به تارهای صوتی قدرت تکلم را از دست داده و صدماتی شدید را متحمل شده است.
اعتماد در گزارش خود نوشت این پرستار تیرماه امسال به دلیل پایان طرح و اتمام قراردادش، از محل کار اخراج شد و حالا دیگر درآمدی برای گذران زندگی ندارد.
اعتراضات پرستاران
ششم آبان ماه، شورای هماهنگی اعتراضات پرستاران به مقامهای جمهوری اسلامی هشدار داد تعیین تکلیف نشدن خواستههای پرستاران، واکنش قاطع و هماهنگ آنها را در پی خواهد داشت.
پرستاران و اعضای کادر درمان در ایران طی سالهای گذشته بارها در اعتراض به رسیدگی نشدن به خواستهها و مطالبات خود تجمع، تحصن و اعتصاب کردند.
در یکی از آخرین نمونهها، پرستاران شهرهای مختلف کشور از روز ۱۵ مرداد به مدت بیش از یک ماه در حدود ۵۰ شهر و ۷۰ بیمارستان ایران دست از کار کشیدند و تجمع اعتراضی برگزار کردند.
احمد نجاتیان، رییس سازمان نظام پرستاری، روز ۱۲ آبان با اشاره به ترک خدمت هزار و ۵۰۰ پرستار در سال گفت طی یک سال اخیر ۵۰۰ پرستار مهاجرت کردهاند.
محمد شریفیمقدم، دبیرکل خانه پرستار، روز ششم آبان در گفتوگو با «شبکه شرق» با بیان این که در ایران ۵۰ هزار پرستار خانهنشین داریم، گفت: «تا زیرساخت را درست نکنیم، استخدام مثل آبی است که در آبکش ریخته میشود.»