جادههای بسته سیستان و بلوچستان و رها شدن سیلزدگان
با گذشت حدود ۱۰ روز از سرازیر شدن سیل و آبگرفتگی شدید در استان سیستان و بلوچستان، راههای ارتباطی دهها روستا همچنان بسته است. در غیاب نهادهای حکومتی، گروههای مردمی به مناطق سیلزده امداد میرسانند.
مخاطبان ایراناینترنشنال روز سهشنبه ۱۵ شهریور با ارسال ویدیوهایی از بسته بودن راههای ارتباطی دهها روستا خبر دادند و گفتند شهروندان به تنهایی مشغول بازگشایی جادهها برای امدادرسانی به مناطق سیلزده هستند.
مقامهای جمهوری اسلامی با گذشت بیش از یک هفته از وقوع سیل، سرانجام به این بحران واکنش نشان دادند.
علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، روز سهشنبه گفت سیل خسارات زیادی به مردم سیستان و بلوچستان وارد کرده است.
او گفت: «حتما امدادهایی که دارد انجام میگیرد، بایستی ادامه پیدا کند.»
در سیل اخیر سیستان و بلوچستان که از ششم اسفند آغاز شد، بیش از ۱۰ هزار نفر صدمه دیدهاند.
بر اساس گزارشهای رسمی، جاری شدن سیل باعث شد دستکم ۳۰۰ واحد مسکونی تخریب و بیش از هزار و ۵۰۰ خانه دیگر دچار آسیب شوند.
علاوه بر این، حدود ۱۹ هزار هکتار از اراضی زراعی آبی، هزار و ۹۳۳ هکتار اراضی باغی، ۲۷۱ حلقه چاه کشاورزی، ۲۲۱ واحد گلخانه، ۳۰۰ واحد دامداری روستایی و عشایری و ۱۵ کلنی زنبور عسل بر اثر شدت بارندگیها آسیب دیدند.
عمده خسارتها در شهرستانهای چابهار، نیکشهر، زرآباد، راسک، سرباز، فنوج، دشتیاری، سیب و سوران مهرستان، قصرقند و کنارک بوده است.
مجتبی سعادتیان، معاون میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری سیستان و بلوچستان روز سهشنبه گفت به دلیل شدت بارندگیهای اخیر تا کنون ۳۷ قلعه، بنا و بافت تاریخی در این استان دچار خسارت شدهاند.
به گفته او مقابر سورو و شیشهریز در گلشن، قلعه کنت سراوان و قلعه انوشیروان چابهار خسارت ۳۰ درصدی دیدهاند.
روز سهشنبه، علیاکبر محرابیان، وزیر نیرو به جنوب استان سیستان و بلوچستان سفر کرد تا بر اساس گزارش رسانههای وابسته به حکومت در ایران، از میزان خسارتهای ایجاد شده به بخشهای زیرساختی و همچنین روند امدادرسانی به مردم سیلزده بازدید کند.
علی بهادری جهرمی، سخنگوی دولت نیز مدعی شد نهادهای حکومتی از همان روز نخست وقوع سیل وارد صحنه شده و امدادرسانی را آغاز کردهاند.
به گفته بهادری جهرمی، این سیل تلفات جانی به همراه نداشته است.
او گفت: «هیات وزیران در همان دو روز ابتدایی مبلغ ۵۰۰ میلیارد تومان به عنوان تنخواه اولیه برای مدیریت هزینههای اولیه به منظور امدادرسانی به حوزه بحران و جبران بخشی از خسارات را در اختیار استان قرار داد.»
سخنگوی دولت مدعی شد ۶۴ روستا مشکل قطع برق پیدا کرده بودند که مشکل برق همه آنها رفع و به روستاها آبرسانی شده است.
همزمان با این سخنان، منصور بیجار، معاون عمرانی استاندار سیستان و بلوچستان گفت راه دسترسی به ۴۶ روستای درگیر سیل همچنان مسدود است و ۳۱ روستا در زمینه دسترسی به آب مشکل دارند.
روز دوشنبه، معینالدین سعیدی، نماینده چابهار و کنارک تاکید کرده بود هنوز با برخی روستاها هیچ ارتباطی وجود ندارد، چندین جاده مسدود و برق تعدادی از روستاها قطع است.
محمد اکبری، معاون راهداری سازمان راهداری و حمل و نقل جادهای سیستان و بلوچستان نیز ۱۴ اسفند از مسدود شدن راه دسترسی به ۱۷۸ روستا در جنوب این استان بر اثر سیل خبر داد و گفت امکان بازگشایی مسیرهای منتهی به این مناطق تا زمان فروکش کردن سیلاب وجود ندارد.
بر اساس این گزارشها، خسارت سیلاب به راههای مواصلاتی حدود هزار و ۷۰۰ میلیارد تومان برآورد شده و حدود دو هزار کیلومتر راه آسیب دیده است.
همزمان سازمان هواشناسی اعلام کرد از روز چهارشنبه ۱۶ اسفند بارشها در شرق هرمزگان و نیمه جنوبی سیستان و بلوچستان شدت میگیرد و همراه با رگبار باران، رعدوبرق و وزش باد شدید خواهد بود.
این پیشبینی درباره احتمال وقوع سیلاب جدید و سر ریز شدن سدها هشدار داد. از سوی دیگر، ساعت ۷:۵۰ صبح روز ۱۵ اسفند زمینلرزهای به بزرگی ۵/۶ در ۴۴ کیلومتری فنوج در استان سیستان و بلوچستان رخ داد.
در روزهای گذشته مردم سیستان و بلوچستان بارها تاکید کردند مقامهای جمهوری اسلامی بهجای رسیدگی به سیلزدگان به فکر برگزاری انتخابات بودند.
شهروندان با ارسال ویدیوهایی در شبکههای اجتماعی گفتند روز جمعه با وجود نیازشان به رسیدگی فوری، صندوقهای رای به شهرستانهای مختلف این استان از جمله در مناطق سیلزده ارسال شد.
مولوی عبدالحمید اسماعیلزهی، امام جمعه اهل سنت زاهدان، در خطبههای نماز جمعه روز ۱۱ اسفند خود درباره وقوع سیل در برخی مناطق استان سیستان و بلوچستان گفت مدیریت کشور نتوانسته برنامهریزی کند و زیرساختها را برای منحرف کردن سیل فراهم آورد.
بر اساس گزارشها ماموران امنیتی روز دوشنبه چهاردهم اسفند از حضور او در مناطق سیلزده جلوگیری کردند.
اسماعیلزهی پیشتر در یک پیام ویدیویی از مردم خواسته بود تا برای کمکرسانی به سیلزدگان اقدام کنند.
فراخوانها برای ارسال کمک به مناطق سیلزده ادامه دارد و از مردم خواسته شده تا وسایل گرمایشی، پتو و زیرانداز، لوازم بهداشتی، مواد غذایی، آبمعدنی و چادر برای اسکان موقت سیلزدگان ارسال کنند.
قیمت دلار آمریکا در بازار آزاد تهران در ادامه روند صعودی روزهای اخیر به ۶۱ هزار تومان رسید. بر اساس گزارشها از صرافیهای تهران، در معاملات صبح سهشنبه ۱۵ اسفند، قیمت سکه طلا تمام نیز با رشد حدود یک میلیون تومانی نسبت به دوشنبه، تا ۳۶ میلیون و ۴۰۰ هزار تومان افزایش یافت.
تلاطم در بازار ارز ایران پس از انتخابات اخیر افزایش یافته است.
پیشتر ناظران و کارشناسان بازار ارز پیشبینی کرده بودند پس از انتخابات روز ۱۱ اسفند، فنر دلار در ایران رها خواهد شد.
قیمت دلار آمریکا در بازار ارز تهران پیش از این از سطح ۶۰ هزار تومان گذر کرده بود.
بر اساس اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال از صرافیهای تهران، هر دلار آمریکا صبح روز دوشنبه ۱۴ اسفند تا ۶۰ هزار و ۶۰۰ تومان به فروش رفت.
خبرآنلاین روز دوشنبه گزارش داد بررسیهایش از بازار ارز حکایت از رشد تقاضا و تعداد کم فروشندگان دلار در معاملات روز یکشنبه داشته است.
این رسانه «ترس از پرش قیمت دلار به کریدور بالاتر» را دلیل به فروش نگذاشتن دلار از سوی صاحبان دلار دانست.
بر اساس این گزارش، کارشناسان اقتصادی معتقدند درآمد ناشی از فروش نفت به شدت کاهش پیدا کرده، صادرات و تراز تجاری کشور نه تنها رشد نکرده بلکه منفی شده است و با وجود تحریمها کار چندانی از دست دولت برنمیآید.
خبرآنلاین افزود که اقداماتی نظیر فروش طلا از سوی دولت، روشی مقطعی برای مدیریت بازار ارز است که در دورههای گذشته نیز اتفاق افتاده است.
همزمان، انصافنیوز تایید کرد قیمت دلار پس از انتخابات اخیر «صعودی شده و به تبع آن قیمت سایر ارزها در بازار آزاد بالا رفته» است.
این وبسایت خبری به «نگرانیهای سیاسی از رویکردهای تندروتر مجلس آینده با انتخاب لیست رائفیپور»، یکی از چهرههای تندرو نظام اشاره کرده است.
بر اساس این گزارش، از صبح جمعه، روز انتخابات، تا عصر یکشنبه ۱۳ اسفند، قیمت دلار نزدیک به ۳ هزار تومان رشد کرده است.
پیشتر اطلاعاتی به ایراناینترنشنال رسیده بود که نشان میداد در واکنش به ثبت رکوردهای جدید قیمتی در بازار ارز و طلا، اعلام نرخ خرید و فروش از سوی صرافیها به دستور دستگاههای امنیتی متوقف شده و برخی صرافان بزرگ، تابلوی قیمتهای خود را به کلی خاموش کردهاند.
یک ماه پیش (سهشنبه ۱۰ بهمن) و همزمان با موج دیگری از افزایش قیمت دلار در ایران، علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، با ابراز رضایت از اوضاع اقتصادی کشور در دیدار با گروهی که رسانههای حکومتی آنان را «حدود یکهزار نفر از فعالان اقتصادی و تولیدکنندگان» خواندند، گفت: «متاسفیم که پیشرفتها برای مردم توضیح داده نشده و اکثر افراد ملت از تلاشها و توفیقات و ابتکارات که جزو نعمتهای الهی است، بیخبرند.»
رهبر جمهوری اسلامی روز سهشنبه ۱۵ اسفند با بهکارگیری لحنی تکراری و قابل پیشبینی، حضور «پرشور» مردم را در انتخابات اخیر ستود. برخی روزنامهها در ایران به تحریم گسترده انتخابات مجلس شورای اسلامی و خبرگان رهبری و ثبت کمترین میزان مشارکت شهروندان در تاریخ جمهوری اسلامی پرداختند.
علی خامنهای بیاعتنا به تحریم گسترده انتخابات از سوی مخالفان، مشارکت مردم در رایگیری اخیر را «جهاد و حماسه» خواند.
او گفت: «مردم با حضور خودشان در پای صندوقها، در مواجهه با این حرکت دشمنان، یک حرکت بزرگ و حماسهآمیزی را انجام دادند. بنابراین این یک جهاد بود.»
رهبر جمهوی اسلامی در دی ماه اقدام مخالفان حکومت را در تحریم انتخابات، «خصمانه» دانسته و آنها را به مخالفت با اسلام متهم کرده بود.
با وجود قدردانی خامنهای از مشارکت «حماسهآمیز» مردم، آمار نتایج انتخابات را میتوان دلیلی بر انزوای هر چه بیشتر رهبر جمهوری اسلامی و اتکای روزافزون او به تندروترین طیف حامیان حکومت دانست.
او پس از برگزاری انتخابات مجلس در اسفند ۱۳۹۸ و حضور ۴۲ درصدی مردم که تا آن زمان کمترین میزان مشارکت در تاریخ جمهوری اسلامی به شمار میرفت، با ادبیاتی مشابه کارزار تحریم را به دشمنان نسبت داد و حضور مردم در انتخابات را به مثابه شکست مخالفان توصیف کرد.
به نظر میرسد رهبر جمهوری اسلامی که پیش از این صحبتهایش درباره سخنگویی از جانب خدا جنجالی شده بود، حاضر نیست بپذیرد اکثریت جامعه ایران از اوضاع اقتصادی و سیاسی کشور شدیدا ناراضی هستند و به همین دلیل تن به شرکت در انتخابات نمیدهند.
موضع انتخاباتی محمدباقر قالیباف، رییس کنونی مجلس نیز تفاوتی با خامنهای نداشت. قالیباف در ابتدای جلسه علنی روز سهشنبه انتخابات اخیر را «پرشور» و «شکوهمند» خواند و از «نقش آفرینی» ایرانیان قدردانی کرد.
او گفت: «این مشارکت با وجود طراحیهای گوناگون دشمنان حقیقتا برآمده از وطندوستی، علاقه به امنیت کشور و آگاهی سیاسی بود.»
همزمان گستردگی کارزار تحریم به حدی بود که حتی قالیباف را به واکنش واداشت. او که چهرهای نزدیک به سپاه پاسداران و رهبر جمهوری اسلامی به شمار میرود، در ادامه سخنان خود گفت: «اگر وضع اقتصادی کشور رونق داشت و بداخلاقیهای سیاسی نبود، نرخ مشارکت در انتخابات متفاوت میشد.»
قالیباف که در طول سالهای اخیر نامش در ارتباط با چندین پرونده فساد به گوش رسیده و ماه گذشته درخواست پسرش برای دریافت اقامت دائم کانادا افشا شد، تنها ۴۴۷ هزار رای در انتخابات مجلس در حوزه تهران کسب کرد و رتبهای بهتر از چهارمی نیافت.
او سال ۱۳۹۸ با بیش از یک میلیون و ۲۰۰ هزار رای به عنوان نفر اول از تهران وارد «مجلس انقلابی» و مورد تایید خامنهای شد.
امیرحسین ثابتی، مجری صدا و سیمای جمهوری اسلامی و حمید رسایی، چهره افراطی جبهه پایداری، رای بالاتری نسبت به قالیباف کسب کردند که نشانهای از افول قدرت رییس کنونی مجلس است.
تحلیل نتایج انتخابات در روزنامه جمهوری اسلامی
روزنامه جمهوری اسلامی در سرمقاله خود با عنوان «حرفهای تهران را بشنوید»، به تحلیل نتایج انتخابات در پایتخت و تعدادی دیگر از شهرهای ایران پرداخت و نوشت مردم کوشیدهاند تا با زبان اشاره و استعاره، انتقاد خود را به گوش مسوولان حکومت برسانند.
در این سرمقاله آمده است مردم مرودشت بیش از ۲۵ هزار رای به نماینده کنونی و رد صلاحیت شده این شهرستان در مجلس شورای اسلامی دادند؛ این در حالی است که پیشتاز انتخابات مجلس در مرودشت تنها موفق به کسب ۱۸ هزار رای شده است.
جمهوری اسلامی، از ذکر نام نماینده رد صلاحیت شده خودداری کرد اما به نظر میرسد اشاره این روزنامه به جلال رشیدی کوچی باشد که در ماههای گذشته برخی انتقادات او بهویژه در ارتباط با صنعت خودروسازی خبرساز شده بود.
این روزنامه به دوم شدن آرای باطله در انتخابات مجلس یزد اشاره کرد و افزود در سایر نقاط ایران نیز مردم در اعتراض به شرایط موجود، قیمت گزاف کالاها را در تعرفههای رای نوشتند.
این روزنامه تحریم انتخابات از سوی ۷۶ درصد شهروندان تهرانی را حامل پیام مهمی برای حکومت دانست و نوشت: «حضرات نباید تهران را دستکم بگیرند. چنین غفلتی عواقب خطرناکی دارد که اگر به موقع مانع بروز آن نشوید، امکان جبران آن را برای همیشه از دست خواهید داد.»
ورود چهرههای تندرو از حوزه انتخابیه تهران به مجلس با رای حداقلی
ستاد انتخابات کشور روز دوشنبه ۱۴ اسفند نتایج نهایی انتخابات مجلس را اعلام کرد که بر اساس آن ۱۴ نامزد به صورت مستقیم به مجلس راه یافتند و انتخابات برای تعیین تکلیف ۱۶ کرسی باقیمانده به دور دوم کشیده شد.
در میان این ۱۴ نامزد، اسامی چهرههای تندرو جبهه پایداری مانند محمود نبویان، حمید رسایی، مرتضی آقاتهرانی و مهدی کوچکزاده دیده میشود.
حضور پررنگ اعضای جبهه پایداری در میان نامزدهای برتر در تهران حاکی از آن است که حتی بخش قابل توجهی از حامیان اصولگرایان میانهرو نیز از شرکت در انتخابات اجتناب کردند.
روزنامه جمهوری اسلامی در سرمقاله خود ورود چهرههای تندرو به مجلس را نشاندهنده «تشدید تفکر افراطی و کنارهگیری بخش معتدل جامعه از کارگردانی سیاسی و اجتماعی» در امورات کشور قلمداد کرد.
این سرمقاله از واکنش مسوولان حکومت به نارضایتی مردم و تحریم گسترده انتخابات انتقاد کرد و نوشت: «صاحبان تریبونهای رسمی این عوارض منفی آشکار را کتمان میکنند و و در بوق و کرنا میدمند که با این انتخابات فتحالفتوح کردهایم.»
ستایش مقامهای جمهوری اسلامی از حضور «پرشور» مردم در انتخابات روز ۱۱ اسفند در حالی صورت میگیرد که بر اساس اعلام رسانههای حکومتی تنها ۴۰ درصد از ایرانیان در رایگیری مشارکت کردند.
گستردگی و اثرگذاری تحریم انتخابات باعث شد محمود نبویان، پیشتاز انتخابات در تهران، تنها ۵۹۷ هزار رای کسب کند.
پیش از این عباس جوهری، معاون سیاسی استاندار تهران، شمار واجدان شرایط در حوزه تهران، ری، شمیرانات، پردیس و اسلامشهر را برای شرکت در انتخابات مجلس و خبرگان رهبری، کمی بیش از هفت میلیون و ۷۷۵ هزار تن اعلام کرد.
این بدان معناست که نبویان، از شاگردان محمدتقی مصباح یزدی، تنها نظر موافق هشت درصد از مجموع واجدان شرایط را در پایتخت به دست آورد.
هممیهن: صندوق رای کارکرد خود را برای مشارکتکنندگان غیرایدئولوژیک از دست داده است
روزنامه هممیهن، وابسته به جریان اصلاحطلب، در گزارشی به کارزار تحریم انتخابات پرداخت و نوشت: «بدنه رایدهندگان به گونهای ریزش کرد که تقریبا به هواداران سنتی رسید. زمانی که رایدهندگان به این نتیجه برسند که تغییر کلان و مهمی از مسیر صندوق رای به وجود نمیآید، از انتخابات کنار میروند؛ بهخصوص اگر در چند نوبت نیز با مشارکت بالا، رای اعتراضی داده باشند اما ثمره آن را به هر دلیل نبینند.»
هممیهن با اشاره به رویکرد «مشارکتکنندگان غیرایدئولوژیک» به انتخابات در ایران، تاکید کرد این گروه رای دادن را حق خود میدانند نه یک تکلیف یا وظیفه شرعی.
خامنهای و سایر چهرههای مذهبی و سیاسی طرفدار حکومت همواره شرکت در انتخابات را وظیفهای دینی خواندهاند.
مقامهای جمهوری اسلامی در طول چهار دهه اخیر مکررا کوشیدهاند با بهرهگیری ایدئولوژیک از نمادهای مذهبی و روایات اسلامی-شیعی، برای حاکمیت و سیاستها و نهادهای وابسته به آن مشروعیت بیافرینند.
به گفته هممیهن، برای مشارکتکنندگان غیرایدئولوژیک انتخابات، صندوق رای کارکرد خود را از دست داده است چرا که تغییر کلان و مهمی را رقم نمیزند: «شاید به همین دلیل باشد که این طیف از افراد تصمیم گرفتند زینتالمجلس نباشند و از عدد حضورشان برای اثبات موافقت با وضع موجود استفاده نشود.»
این روزنامه افزود «بخش نه چندان کمی از مردم» دیگر امیدی به تغییر سیاستهای کلان جمهوری اسلامی ندارند اما به دلایل مختلفی در اعتراضات خیابانی شرکت نمیکنند.
هممیهن در ادامه مطلب خود افزود حضور نیافتن این گروه در اعتراضات خیابانی شاید به این خاطر باشد که تصور روشنی از آینده ندارند و فکر میکنند نباید شرایط را از چیزی که هست، بدتر کرد: «بنابراین [آنان] تصمیم گرفتهاند در حاشیه بمانند، معترض باشند اما اقدام علمی نکنند و در زمین بازی حاکمیت نیز حاضر نشوند.»
در انتخابات مجلس دوازدهم عدد و رقم معنای خود را از دست داده و به سوژه طنز بدل شده است.
انتخابات در ایران هیچوقت آزاد نبود اما در برخی دورهها رقابتی بود. «رقابت» امکانی برای توازن قوا ایجاد میکند. «توازن قوا» میتواند به مهار قدرت مطلقه کمک کند، به این معنا که اگر نامزدی در انتخابات باشد با کارنامهای که نشان دهد اقتدار حقیقی و اعتبار حقوقی خاصی دارد، میتواند قدرت انحصاری رهبری و مافیای نظامی را محدود کند و اندکی تغییر به سود زندگی مردم ایجاد کند.
با این تصور بود که جامعه و احزاب سیاسی در دورههایی به خاتمی و روحانی و اصلاحطلبان رای دادند. انتخابات ۱۴۰۲ اما یک «هیچ بزرگ» بود! زیرا نه دیگر احزاب سیاسی باقی مانده بود و نه چهرهای متفاوت وجود داشت. چهرههای متفاوت هم حتی اگر تایید صلاحیت میشدند قبلا امتحان پس داده بودند و نتوانسته بودند تغییر ماندگاری ایجاد کنند. در نتیجه امکانی برای توازن قوا وجود نداشت.
علاوه بر این، دروغها و تقلبهای مکرر حکومت در همه زمینهها اعتماد به اعداد و ارقام را از بین برد تا جایی که دیگر حتی نمیتوان بر اساس دادههای آماری رسمی، تحلیل مشخصی ارائه کرد، چون عدد و رقم معنای خود را از دست داده است.
در چنین وضعیتی است که «انتخابات» به یک هیچ بزرگ تبدیل میشود: عدد و رقمها دیگر «فکت» نیستند و به سوژه طنز بدل میشوند و حوزههای خالی از رایدهندگان، صندوقهای پر از رای را باورناپذیر میکند.
بنا بر قانون بودجه ۱۴۰۲، انتخابات اخیر دو هزار و ۱۴۷ میلیارد تومان هزینه برداشته و تمام این مبلغ از جیب و حق مردم، سرقت شده و به هدر رفته است.
تجربه نشان داده است جای خالیِ این هیچ بزرگ و «خسارت محض» طبیعتا خالی نمیماند و جامعه در اولین فرصت و بهانه، آیندهاش را نه در پارلمان که در «خیابان» جستوجو خواهد کرد.
سازمان حقوق بشر ایران در گزارش سالانه جدید خود خبر داد در سال ۲۰۲۳ میلادی و همزمان با خیزش انقلابی، جمهوری اسلامی ۸۳۴ نفر را اعدام کرده است که افزایشی ۴۳ درصدی نسبت به سال پیش از آن نشان میدهد. این سازمان همزمان خواهان شکل گرفتن «طوفان توییتری» علیه اعدام در روز سهشنبه شد.
سازمان حقوق بشر ایران و سازمان با هم علیه مجازات اعدام، روز سهشنبه ۱۵ اسفند شانزدهمین گزارش سالانه اعدام در ایران را منتشر کردند.
این گزارش نشان میدهد مقامهای جمهوری اسلامی با هدف هراسافکنی در جامعه در پی خیزش انقلابی ایرانیان، استفاده از مجازات اعدام را به شدت افزایش دادهاند.
طی دو دهه اخیر، آمار اعدامهای مستند سالانه تنها یک بار بیشتر از عدد ۸۳۴ نفری سال ۲۰۲۳ بوده است.
بر اساس این گزارش، در سال گذشته میلادی هشت معترض که در محاکمههایی «بهشدت ناعادلانه و فاقد بدیهیترین اصول دادرسی» به مرگ محکوم شده بودند، اعدام شدند.
اعدام معترضان در اوایل سال ۲۰۲۳ میلادی با واکنش جدی بینالمللی روبهرو شد و در نیمه دوم این سال سطح واکنش و محکومیت جهانی پایین آمد.
در یک نمونه از این واکنشها، اواخر دی سال گذشته دولتهای آلمان و فرانسه و همچنین رهبر کاتولیکهای جهان، حکومت ایران را به دلیل استفاده از اعدام برای سرکوب معترضان محکوم کردند.
سازمان حقوق بشر ایران در بخشی دیگر از گزارش خود به ارتباط میان «فقدان توجه جهانی و افزایش اعدامها در ایران، بهویژه پس از حمله اخیر حماس به اسرائیل و آغاز جنگ غزه» پرداخت و یادآور شد میانگین اعدامهای روزانه از دو اعدام در روز پیش از این رویداد، به حدود سه تا چهار اعدام در روزهای پس از شروع جنگ رسیده است.
این سازمان پیشتر هم در گزارشی اعلام کرده بود اجرای احکام اعدام از آغاز جنگ میان اسرائیل و حماس در غزه شتاب بیشتری گرفت و در حدود دو ماه نخست جنگ، دستکم ۱۷۶ نفر در ایران اعدام شدند.
روز ۱۴ آذر بیانیه مشترک پنج سندیکای فرانسوی کنفدراسیون دموکراتیک کار، کنفدراسیون عمومی کار، فدراسیون متحد سندیکایی، اتحاد سندیکایی همبسته و اتحادیه ملی سندیکاهای خودگردان در واکنش به تشدید سرکوبها و افزایش اعدامها در ایران منتشر شد.
آنها نوشتند جمهوری اسلامی با سوءاستفاده از توجه جهانی به جنگ غزه، دست به سرکوب «خشم اجتماعی و مردمی ایرانیان نسبت به بحران اقتصادی» زده است.
بر اساس گزارش سازمان حقوق بشر ایران، برای نخستین بار طی یک دهه گذشته جمهوری اسلامی دو مرد را به اتهام سبالنبی و توهین به مقدسات و یک مرد دیگر را به اتهام زنای محصنه به دار آویخت.
در سال گذشته میلادی دو شهروند دوتابعیتی از جمله حبیب اسیود، شهروند ایرانی-سوئدی اعدام شدند.
اسیود در آبان سال ۱۳۹۹ از سوی سرویس امنیتی جمهوری اسلامی در ترکیه ربوده و به ایران انتقال داده شد.
او که در دوران بازجویی و بازپرسی از دسترسی به وکیل و سایر حقوق یک متهم محروم بود، به موارد متعددی از جمله بمبگذاری در اماکن مختلف استان خوزستان متهم شده بود.
علاوه بر این موارد، شمار اعدامهای مرتبط با مواد مخدر نیز در سال گذشته میلادی به ۴۷۱ مورد افزایش یافته است.
این آمار ۱۸ برابر بیشتر از تعداد اعدامهای ثبتشده مرتبط با مواد مخدر در سال ۲۰۲۰ میلادی است.
بخشی دیگر از این گزارش نشان میدهد در سال ۲۰۲۳ تعداد اعدامهای در ملاء عام سه برابر بیشتر از سال قبل آن است.
در سال گذشته میلادی، هفت نفر در محوطههای عمومی، از جمله یک پارک ساحلی به دار آویخته شدند.
از سوی دیگر مقامهای جمهوری اسلامی با اعدام کودک-مجرمان به نقض تعهدات بینالمللی خود ادامه میدهند.
دستکم دو کودک-مجرم در سال ۲۰۲۳ اعدام شدند. سن یکی از آنها حتی در زمان اجرای حکم نیز ۱۷ سال بود.
پیش از این سازمان عفو بینالملل در گزارشی اعلام کرد از یک ژانویه ۲۰۱۲ تا ۳۱ ژوییه ۲۰۲۳ بیش از پنج هزار نفر شامل دستکم ۵۷ کودک در ایران به دار آویخته شدند.
طوفان توییتری در اعتراض به اعدامها
محمود امیریمقدم، مدیر سازمان حقوق بشر ایران، با اشاره به گزارش جدید اعدامها تاکید کرد جمهوری اسلامی از اعدام بهعنوان ابزار سرکوب سیاسی استفاده میکند.
او اضافه کرد: «ما با حکومتی سرکوبگر، ناکارآمد و فاسد مواجهیم که توان حل مشکلات روزانه مردم را ندارد و فقط برای ادامه بقای سیاسی خود تلاش میکند. هراسافکنی در جامعه تنها راه این حکومت برای حفظ قدرت و مجازات مرگ، مهمترین ابزارش برای این کار است.»
به گفته امیریمقدم، افزایش هزینه سیاسی اعدامها از طریق بالا بردن فشار بینالمللی میتواند از شتاب ماشین کشتار حکومت بکاهد و در مقابل فقدان واکنش مناسب به اعدامها از سوی جامعه جهانی، پیام نادرستی به مقامهای جمهوری اسلامی میفرستد.
در همین راستا، سازمان حقوق بشر ایران اسپیس و طوفان توییتری را با هشتگهای «نه به اعدام» و (StopExecutionsInIran) در شامگاه سهشنبه به راه میاندازد.
این طوفان توییتری، ساعت ۲۲ به وقت ایران برای لغو مجازات اعدام در شبکه اجتماعی ایکس بر پا خواهد شد.
در ماههای گذشته و به دنبال شدت گرفتن موج اعدامها در ایران، تجمعات بسیاری در نقاط مختلف جهان علیه این اعدامها برگزار شده است.
در جدیدترین نمونه، روز شنبه ۱۲ اسفند تعدادی از ایرانیان در شهرهای بریزبن استرالیا، استکهلم سوئد و آمستردام هلند، به کارزار جهانی «نه به اعدام در ایران» پیوستند و در اعتراض به اعدامهای جمهوری اسلامی تجمع کردند.
روز ۲۲ بهمن امسال گروههایی از ایرانیان همزمان با سالگرد انقلاب ۵۷ در کشورهای مختلف جهان با برگزاری تجمعهایی به نقض حقوق بشر در ایران و به ویژه افزایش اجرای حکم اعدام اعتراض کردند.
پیش از آن در روز ۱۴ بهمن، به دنبال صدور فراخوان دوم «قیام علیه اعدام» از سوی ۲۴ نهاد و کلکتیو، شماری از ایرانیان ساکن شهرهای مختلف جهان برای اعتراض به اعدامهای اخیر در ایران تجمع کردند.
روز شنبه هفت بهمن، به دنبال صدور فراخوان دوم کارزار جهانی علیه اعدامها در ایران شماری از ساکنان دستکم ۳۷ شهر و ۱۱ کشور جهان برای اعتراض به اعدامهای اخیر در ایران تجمع کردند.
در تاریخ ۳۰ دی و در پاسخ به فراخوان نخست کارزار جهانی علیه اعدامها در ایران، ایرانیان ساکن ۴۳ شهر در ۱۵ کشور جهان در حمایت از محکومان به اعدام در ایران تجمع برگزار کردند.
علیرضا نادعلی، سخنگوی شورای شهر تهران، با اشاره به حضور افراد «ترنس» در محدوده پارک دانشجو گفت لزومی ندارد که این افراد در پرترددترین چهارراه کشور حضور داشته باشند.
نادعلی دوشنبه ۱۴ اسفند در نشست خبری خود گفت: «البته ما نمیخواهیم صورت مساله را پاک کنیم و قطعا باید جای دیگری را برای این افراد در نظر بگیریم، اما لزومی ندارد که این افراد در مکانی پرتردد حضور داشته باشند.»
مخالفت شورای شهر تهران با حضور افراد کوییر در محدوده پارک دانشجو و تئاتر شهر در حالی صورت میگیرد که این پارک برای دههها مشهورترین کانون رفتوآمد و حضور افراد کوییر در کشور بوده است.
در حالی که بسیاری از افراد کوییر در ایران در خانوادههای خود با خطر جنایتهای ناموسی مواجه هستند، این بخش از شهروندان طبق قوانین شرعی جمهوری اسلامی نیز در خطر اعدام و سایر روشهای قصاص قرار دارند.
مقامهای جمهوری اسلامی به صورت علنی افراد کوییر را با القابی توهینآمیز مورد خطاب قرار داده و در اظهارات مختلف آنها را «منحرف» و «بیمار» میخوانند.
به موجب قوانین شرعی جمهوری اسلامی، دفاع از حقوق افراد کوییر نیز میتواند به اتهام «افساد فیالارض» منجر شود که یکی از مجازاتهای احتمالی آن اعدام است.
از آنجا که در قوانین جمهوری اسلامی روابط همجنسگرایانه و سبک زندگی کوییر جرمانگاری شده، از جنایتهای ناموسی علیه اعضای جامعه رنگینکمانی در ایران آمار مشخصی وجود ندارد و بسیاری از این جنایتها در سطح خانوادهها پنهان شده و در مراجع قانونی قابل پیگرد نیست.
در یکی از جدیدترین موارد قتل ناموسی افراد کوییر در ایران، پایگاه خبری رکنا ۱۰ بهمن گزارش داد مردی در تبریز فرزند ۱۷ ساله خود که او را «پارسا» مینامید به دلیل «رفتار و آرایش زنانه» و روابط خارج از عرف به قتل رساند. این مرد که پس از قتل فرزندش خود را به پلیس معرفی کرد، به رکنا گفت: «نمی توانستم در میان فامیل و آشنا سرم را بالا بگیرم.»
در سالهای گذشته نیز از اعمال انواع مجازات علیه افراد کوییر، گزارشهای مختلفی پخش شده است. طبق یکی از این گزارشها، در آبان ۱۳۸۴ دو جوان ۲۴ و ۲۵ ساله به نامهای «مختار ن.» و «علی الف.» به دلیل رابطه همجنسگرایانه در گرگان در ملاءعام اعدام شدند.
از آغاز شروع خیزش انقلابی «زن، زندگی، آزادی»، جامعه کوییر ایرانی با حضور در مبارزات مردمی در داخل و خارج کشور بر مطالبات خود برای ایران پس از جمهوری اسلامی تاکید کرده است.
در ۱۴ آبانماه ۱۴۰۱ و در هفتههای آغازین خیزش انقلابی مردم ایران، صدها کنشگر کوییر در کارزاری در اعتراض به اقدام عوامل بسیج در آتش زدن پرچم رنگینکمان در مقابل سفارت بریتانیا، خطاب به نخستوزیر بریتانیا خواستار پاسخگو کردن جمهوری اسلامی در ارتباط با این تهدید و نفرتپراکنی علیه جامعه رنگینکمانی ایران شدند.
ده روز پس از این کارزار، در روز سهشنبه ۲۴ آبان اولین عکس بالا رفتن پرچم رنگین کمان در خیابانهای ایران منتشر شد.
این تصویر که در آن یک معترض در آمل بدون حجاب اجباری پرچم رنگین کمان را بالا برد، با سلسلهای چشمگیر از انتشار تصاویر دیگر از نمایش پرچم، بوسه و شعارنویسی معترضان کوییر در جریان خیزش انقلابی در ایران همراه شد.
امسال همچنین با شروع ماه افتخار جامعه کوییر، اعضای جامعه رنگینکمانی ایران و افغانستان در نقاط مختلف جهان از جمله تورنتو، ونکوور، مونترال، اوتاوا، لسآنجلس، پاریس، برلین، آمستردام، هامبورگ، استکهلم و سایر شهرهای اروپا در همبستگی با خیزش انقلابی مردم ایران با شعار «زن، زندگی، آزادی» در رژههای افتخار شرکت کردهاند.
روز چهارم تیرماه ۲۰۰ نفر از کنشگران، هنرمندان، درگ آرتیستها و متحدان جامعه کوییر ایرانی در همبستگی با خیزش انقلابی مردم ایران، بزرگترین رژه افتخار تاریخ جنبش کوییر ایران و افغانستان را با پیام «زن، زندگی، آزادی» در تورنتو کانادا برگزار کردند.