مطهره گونهای، زندانی سیاسی، در نامهای از زندان، مجازات غیرانسانی اعدام را یک مساله مهم سیاسی خواند و نوشت دادخواهی جنایت را نمیتوان به پیشگاه حاکمیت جنایتکار برد. او تاکید کرد شعار و کارزار «نه به اعدام» بدون در نظر گرفتن مطالبه اصلی «نه به جمهوری اسلامی»، معنا و غایتی ندارد.
گونهای در این نامه به تاریخ اول اسفند، با اشاره به اینکه همه در برابر «دستگاه مقدس کشتار و سرکوب حاکمیت تمامیتخواه دینی، همداستان هستند»، نوشت: «این حکومت، طناب دار را به تعداد تمام مردم ایران بافته است. تمامی ما محکوم به سرکوب و اعدام و مرگیم اما هنوز نوبتمان فرا نرسیده است.»
این زندانی سیاسی با تاکید بر شعار «نه به اعدام برای هر کسی و در هر شرایطی»، نوشت: «فارغ از نگاه تفصیلی آسیبشناسانه به مساله قتل و مجازات آن و قربانی بودن مجرمان، آیا به راستی جمهوری اسلامی از روندهای قضایی عادلانه برخوردار است که بتوان از رییس دولت و دستگاه قضایی آن، مطالبه احقاق عدالت داشت؟»
او از رویکرد برخی دانشگاهیان به آنچه منجر به کشتهشدن امیرمحمد خالقی، دانشجوی دانشگاه تهران شد، ابراز تاسف کرد و نوشت که آنها به جای بررسی جامعهشناختی و سیاسی توامان با موضع محکم «نه به اعدام»، خواستار قتل و اعدام انسانی دیگر شدهاند که «تنها صورتمساله سالها سیاستگذاری و حکمرانی خطا و استبدادی جمهوری اسلامی را پاک میکند».
امیرمحمد خالقی درمیان، دانشجوی ۱۹ ساله دوره کارشناسی رشته مدیریت کسب و کار دانشگاه تهران بود که شامگاه ۲۴ بهمن، در محلهای نزدیک به کوی دانشگاه تهران به دست سارقان و با سلاح سرد، هدف ضرب و جرح قرار گرفت و کشته شد.
جان باختن این دانشجو مجموعهای از اعتراضهای دانشجویی را به دنبال داشت.
گونهای در نامه خود با تاکید بر اینکه در این رخداد، انگشت اتهام باید به سوی متهم و عامل اصلی این بازتولید خشونت یعنی جمهوری اسلامی نشانه رود، خاطرنشان کرد: «هدف حکومت از اجرای هر حکم اعدامی، مشروعیتبخشی به سایر احکام اعدام، خاصه فعالان سیاسی و مدنی و بازنمایی اقتدار تضعیفشده خود در راستای ارعاب پیشگیرانه مردم از هرگونه اعتراض علیه خویش است.»
او تاکید کرد که در این شرایط، قربانی اعدامها تنها محکومان نیستند و تمامی مردم مشمول عواقب سهمگین این روند خواهند بود.
افزایش میزان اجرای احکام اعدام و صدور و تایید حکم اعدام برای زندانیان سیاسی در ایران، در ماههای گذشته اعتراضات فراوانی را در داخل و خارج کشور به دنبال داشته است.
در تازهترین نمونه از این اعتراضات، گروهی از فعالان مدنی، شامگاه ۳۰ بهمن همزمان با پنجاهوششمین هفته کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در مقابل زندان اوین دست به تجمع اعتراضی زدند.
آنها با سردادن شعارهایی از جمله «نه به اعدام» و به آتش کشیدن طناب دار در مقابل زندان اوین، خواستار لغو احکام اعدام زندانیان سیاسی شدند.
گونهای در قسمت دیگری از نامه خود به بیانیههای منتشر شده از سوی برخی نهادهای دانشجویی با مطالبه «تسریع در مجازات» عاملین قتل خالقی و صدور فرمانهای مسعود پزشکیان برای جلوگیری از تجمع در داخل دانشگاه و تشکیل کمیته ویژه بررسی قتل خالقی پرداخت.
این فعال دانشجویی در این باره نوشت: «به نظر میرسد دستگاه امنیتی و قضایی در صدد انحراف جریانات دانشجویی از کارزار "نه به اعدام"، خاصه پس از تایید حکم اعدام شریفه محمدی، مهدی حسنی و بهروز احسانی، رد اعاده دادرسی حکم اعدام پخشان عزیزی، کنترل بیش از پیش دانشگاهها و امنیتیتر کردن فضای آن با رویکردی پیشگیرانه است.»
او با تاکید بر اینکه دادخواهی جنایت را نمیتوان به پیشگاه جنایتکار برد، نمونههایی از اعاده دادرسی ناعادلانه و غیرمنصفانه در دستگاه قضایی جمهوری اسلامی را برشمرد و نوشت اینها تنها بخشی از کارنامه تاریخی سیاه آن است و نمیتواند محل رجوع داد و عدالت باشد.
گونهای پیش از این و در ۹ بهمن در یادداشتی از زندان اوین، همزمان با سالگرد کارزار گسترده و فراگیر «سهشنبههای نه به اعدام»، نوشت: «نه به اعدام به مثابه نه به اساس جمهوری اسلامی است.»
در این تجمع که شامگاه سهشنبه ۳۰ بهمن در مقابل زندان اوین شکل گرفت، شماری از فعالان مدنی و حقوق بشر و زندانیان سیاسی پیشین از جمله نرگس محمدی، صدیقه وسمقی، عالیه مطلبزاده، کامبیز نوروززاده، هستی امیری، شقایق مرادی، علی نانوایی و مجید مسافر، حضور داشتند.
آنها پلاکاردهایی با شعارهایی از جمله «زندانی سیاسی آزاد باید گردد»، «زن، زندگی، آزادی»، «نه به اعدام»، «برای لغو اعدام/ اتحاد اتحاد»، «نه به اعدام، آری به زندگی» و «لغو فوری حکم اعدام»، در دست گرفتند.
تجمعکنندگان همچنین شعارهایی از جمله «نه به اعدام»، «تا لغو حکم اعدام/ ایستادهایم تا پایان» و «زن، زندگی، آزادی» سردادند.
این گروه از فعالان مدنی در ادامه با سردادن شعار «وریشه، شریفه، پخشان»، خواستار لغو احکام اعدام وریشه مرادی، شریفه محمدی و پخشان عزیزی، سه زندانی سیاسی محکوم به اعدام شدند.
شریفه محمدی، ۲۵ بهمن با حکم درویش گفتار در شعبه اول دادگاه انقلاب رشت، وریشه مرادی، ۲۰ آبان با حکم ابوالقاسم صلواتی و پخشان عزیزی دوم مرداد با حکم ایمان افشاری در دادگاه انقلاب تهران با اتهام «بغی» به اعدام محکوم شدند.
نرگس محمدی، فعال حقوق بشر برنده جایزه نوبل صلح، در جریان این تجمع گفت: «ما امشب، سیام بهمن ماه و همزمان با سهشنبههای نه به اعدام، اینجا در حمایت از این کارزار و برای گفتن لغو اعدام، در مقابل زندان اوین ایستادیم. امیدوار هستیم توجه مجامع بینالمللی برای لغو اعدام و حمایتهای مردمی را در حمایت از این کارزار داشته باشیم.»
محمدی که از ۱۴ آذر با مرخصی استعلاجی موقت در بیرون از زندان بهسر میبرد، چهارشنبه اول اسفند با انتشار ویدیویی از این تجمع در اینستاگرام خود نوشت حاضران در این تجمع خواهان حمایت مردم از اعتصاب غذای زندانیان در کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» شدند و شعار «تا لغو حکم اعدام/ ایستادهایم تا پایان» سردادند.
صدیقه وسمقی، نویسنده، اسلامپژوه و زندانی سیاسی پیشین نیز در این تجمع اظهار امیدواری کرد چوبههای دار در ایران برچیده شود.
این تجمع که دومین تجمع فعالان مدنی در اعتراض به اعدامهاست، همزمان با پنجاهوششمین هفته کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» برگزار شد که ۳۰ بهمن با اعتصاب غذای زندانیان عضو این کارزار در ۳۶ زندان کشور ادامه یافت.
۲۳ بهمن نیز خانوادههای برخی زندانیان سیاسی محکوم به اعدام و شماری از زندانیان سیاسی پیشین و فعالان مدنی و حقوق بشر از جمله نرگس محمدی، جعفر پناهی، هستی امیری، آرش صادقی، کامبیز نوروزی، شقایق مرادی، آریا شیخی و حسین رزاق، در مقابل زندان اوین دست به تجمع اعتراضی زدند.
افزایش میزان اجرای احکام اعدام و صدور و تایید حکم اعدام برای زندانیان سیاسی در ایران، در ماههای گذشته اعتراضات فراوانی را در داخل و خارج کشور به دنبال داشته است.
در تازهترین نمونه از این اعتراضات، ۲۲۹ وکیل دادگستری، ۲۹ بهمن بیانیهای در اعتراض به احکام اعدام عزیزی، مرادی و محمدی صادر کردند.
آنها در این بیانیه اعلام کردند اجرای حکم اعدام این سه زندانی سیاسی زن، فارغ از ابعاد حقوقی، تبعات سنگینی برای جامعه دارد و سبب تشدید حس ناامنی روانی و بیاعتمادی به نظام عدالت کیفری میشود.
به گزارش منابع حقوق بشری، در حال حاضر حدود ۶۰ زندانی در زندانهای سراسر کشور با اتهامات سیاسی یا امنیتی زیر حکم اعدام هستند.