فوت بی‌دلیل، سکته یا اعدام؟ پنهان‌کاری و دروغگویی درباره علت واقعی مرگ شارمهد

محمدسعید الموسوی، عضو پیشین هیات مدیره انجمن بیماران کلیوی که خود نیز از بیماران دیالیزی است، روز سه‌شنبه ۱۵ آبان به سایت دیده‌بان ایران گفت خبر داروهای آلوده دیالیز صفاقی تازه رسانه‌ای شده است، اما در دی ۱۴۰۲ هم محلول کشنده، جان ۱۰ تا ۱۲ بیمار را گرفته بود و پس از اعتراض به این موضوع انجمن را به صورت موقت تعطیل کردند.

الموسوی همچنین تاکید کرد که آمار واقعی کشته‌شدگان داروی آلوده دیالیز بیش از ۷۰ نفر است که شاید در آینده اعلام شود.

سلمان اسحاقی، سخنگوی کمیسیون بهداشت مجلس شورای اسلامی، روز ۱۲ آبان از مرگ ده‌ها بیمار دیالیزی بر اثر استفاده از محلول‌های مسموم خبر داد و گفت نه تنها در سه ماه گذشته با شرکت تولیدکننده آن برخورد قضایی جدی نشده است، بلکه دوباره به آن سفارش تولید دارو داده‌اند.

اسحاقی از شرکت تولیدکننده نام نبرد، اما روز ۲۲ خرداد امسال برنامه تیتر اول ایران‌اینترنشنال در گزارشی اختصاصی، شرکت دارویی ثامن، وابسته به آستان قدس رضوی را تولیدکننده این محلول‌های مسموم معرفی کرده بود.

یک روز پس از این اظهارات، حیدر محمدی، رییس سازمان غذا و دارو در گفت‌وگو با خبرگزاری مهر تایید کرد که خرداد امسال، در داروهای دیالیزی شرکت ثامن درصد کمی آلومینیوم وجود داشت و منجر به بروز «عوارض» شد.

ساعاتی بعد از مصاحبه محمدی، روابط عمومی سازمان غذا و دارو با انتشار بیانیه‌ای از «خدشه‌دار شدن اعتماد عمومی» انتقاد کرد و افزود: «این تنها اظهار نظر رسمی سازمان غذا و دارو در این خصوص است.»

یک خبرنگار که حدس می‌زند پدرش بر اثر استفاده از محلول آلوده دیالیز جان خود را از دست داده باشد هم روز سه‌شنبه به دیده‌بان ایران گفت: «بیمارستان‌ها برای تحویل جسد از خانواده‌های بیماران دیالیز صفاقی که بر اثر استفاده از سرم‌های حاوی داروی آلوده جان خود را از دست داده بودند، رضایت محضری گرفته‌اند.»

باوجود وعده رییس سازمان غذا و دارو برای پیگیری مراجع قضایی درباره این پرونده، خط تولید شرکت ثامن همچنان کار می‌‎کند.

با این‌حال، کارشناس بخش دیالیز یک بیمارستان تهران به دیده‌بان ایران گفت تا پیش از انتشار گزارش مرگ بیماران دیالیزی، آن‌ها تا بیش از هفت هزار مراجعه‌کننده دیالیز صفاقی داشتند اما حالا تنها ۷۰۰ تا ۷۵۰ نفر مایل به استفاده از این روش هستند.

تولید داخلی محلول مورد نیاز در دیالیز صفاقی در ایران انحصاری و تنها در اختیار شرکت ثامن است.

همین انحصاری بودن باعث شده تا سازمان غذا و دارو در بیانیه روز ۱۳ آبان خود به شکل تلویحی، صدور مجوز برای ادامه روند تولیدات ثامن را حمایت از «استمرار» تولید این محلول بنامد.

اسحاقی، سخنگوی کمیسیون بهداشت مجلس، گفته بود از بررسی این موضوع در کمیسیون بیش از سه ماه می‌گذرد و دستگاه قضا باید برخوردهای جدی را اعمال می‌کرد اما دوباره از همین شرکت خواسته شده که تولید دارو را انجام دهد.

او در مصاحبه خود به قوه قضاییه هشدار داده بود که اگر به «اهمال‌کاری» ادامه دهد و تا ۱۰ روز آینده مستندات برخورد با این شرکت به کمیسیون ارائه نشود، آن‌ها نسبت به «انتشار نام شرکت و پیگیری موضوع از مسیرهای دیگر» اقدام خواهند کرد.

سخنگوی کمیسیون بهداشت مجلس روز شنبه گفت ابتدا خبرهایی درباره مرگ ۱۰ تا ۱۲ بیمار دیالیزی در شهرهای مشهد و اصفهان منتشر شد، پس از مدتی آمار فوتی‌ها به ۵۰ نفر رسید و اکنون مشخص است که ۷۰ نفر جان خود را از دست داده‌اند.

به گفته اسحاقی، در ابتدا موضوع مرگ بیماران دیالیزی به‌دلیل استفاده از «داروی بی‌کیفیت» مطرح بود اما بعدا گفته شد ممکن است دارو به عنصر آلومینیوم آلوده شده باشد و با بررسی موضوع مشخص شد که شرکتی در این‌ رابطه «قصور داشته» است.

پیش‌تر و در روز ۲۳ خرداد، سازمان غذا و دارو اعلام کرد که «اولین گزارش‌ها مبنی بر ایجاد برخی مشکلات و عوارض پس از مصرف محلول دیالیز صِفاقی شرکت دارویی ثامن» را دریافت کرده است.

بر اساس گزارش رسانه‌های ایران، این سازمان دستور توقف تولید، توزیع و مصرف تمامی سری ساخت تولیدی این محصول را تا زمان بررسی آزمایشات دقیق‌تر در سطح کشور صادر کرد.

شرکت دارویی ثامن به‌عنوان تنها تولیدکننده محلول‌های دیالیز صفاقی در ایران، سال ۱۳۶۳ با عنوان سرم‌سازی ثامن در مشهد ثبت شد و از سال ۱۳۷۱ تاکنون تولیدکننده تمام محلول‌های استریل تزریقی و شست‌وشو، دیالیز صفاقی و خونی، فرآورده‌های بیوتکنولوژی پپتیدهای طبیعی و نوترکیب لیوفلیزه و غیرلیوفلیزه است.

بر اساس گزارش هم‌میهن، سهام‌داران اصلی این شرکت به ترتیب درصد سهم، شامل آستان قدس رضوی با حدود ۷۰ درصد، صندوق بازنشستگی با حدود ۲۶ درصد و داروسازی حکیم با چهار درصد سهام است.

بیماران دیالیزی که از محلول آلوده به آلومینیوم این شرکت استفاده کرده بودند، با علائم مغزی، عفونتی، تشنجی و کما جان خود را از دست دادند.

طبق گفته‌های سلمان اسحاقی، ۸۰۰ هزار بیمار در ایران از طریق دیالیز صفاقی درمان می‌شوند.

در دیالیز صفاقی (PD) از صفاق شکم شخص به عنوان غشایی استفاده می‌شود که از طریق آن مایعات و مواد محلول در خون را رد و بدل می‌کنند.

شرکت داروسازی ثامن روز ۳۰ خرداد و زمانی که خبرهایی درباره جان باختن تنها ۱۰ نفر منتشر شده بود، به خبرنگار پیگیر این موضوع گفته بود به دستور «سازمان بالادست» یعنی آستان قدس، اجازه صحبت را در این خصوص ندارند

آستان قدس رضوی از مجموعه‌های تحت نظر علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی است که در سال‌های اخیر گزارش‌هایی درباره فساد در دیگر بخش‌های آن نیز منتشر شده است.

زندانیان عضو این کارزار در زندان‌های اوین (بندهای زنان، چهار و هشت)، قزلحصار (واحدهای سه و چهار)، مرکزی کرج، تهران بزرگ، اراک، خرم‌آباد، اسدآباد اصفهان، شیبان اهواز، نظام شیراز، بم، کهنوج، مشهد، قائمشهر، رشت (بندهای مردان و زنان)، اردبیل، تبریز، ارومیه، سلماس، خوی، نقده، سقز، بانه، مریوان و کامیاران، روز سه‌شنبه ۱۵ آبان در اعتصاب غذا هستند.

آن‌ها با اشاره به اینکه در حکومت اعدامی، سرکوب و اعدام کماکان در حال افزایش است، خاطرنشان کردند که متاسفانه این رویکرد ضد انسانی علیه شهروندان و زندانیان، همچون همیشه به عنوان یک رویه ادامه دارد.

کارزار اعتصاب غذای زندانیان سیاسی روزهای نهم و دهم بهمن ۱۴۰۲ از سوی زندانیان سیاسی محبوس در زندان قزلحصار کرج آغاز شد و سپس زندانیانی از سایر زندان‌ها به آن پیوستند.

اعضای این کارزار، در اطلاعیه روز ۱۵ آبان خود با اشاره به اینکه از هفته گذشته تا کنون دست‌کم ۲۳ تن در زندان‌های ایران حلق‌آویز شده‌اند، اعلام کردند که یکی از این افراد آروین قهرمانی، شهروند یهودی بود که در روند دادرسی بسیار مبهم و ناعادلانه به اعدام محکوم شده بود.

آن‌ها به محاکمه هشت تن از متهمان پرونده موسوم به «شهرک اکباتان» نیز اشاره کرده و هشدار دادند با توجه به اتهامات سنگین وارد شده به آن‌ها بیم آن می‌رود در معرض حکم اعدام قرار گیرند.

جلسه آخرین دفاع میلاد آرمون، مهدی ایمانی، محمدمهدی حسینی، نوید نجاران، علیرضا برمرزپورناک، امیرمحمد خوش‌اقبال، علیرضا کفایی و حسین نعمتی، متهمان پرونده «شهرک اکباتان» طی روزهای ۱۲ و ۱۳ آبان در دادگاه کیفری تهران برگزار شد.

زندانیان عضو کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» با اشاره به تجمعات هفته‌های گذشته ایرانیان داخل و خارج از کشور در حمایت از این کارزار، این موضوع را نشان‌دهنده عزم راسخ مردم ایران در لغو حکم غیر انسانی اعدام دانستند.

آن‌ها با یادآوری اینکه سرعت ماشین کشتار روزبه‌روز در حال افزایش و فزونی است، بر ضرورت تلاش هرچه بیشتر فعالان حوزه‌های مختلف برای توقف و لغو حکم اعدام در ایران تاکید کردند: «مخالفتشان را بسیار رساتر از قبل فریاد کنند و عاملان و آمران ماشین اعدام و کشتار را در برابر وجدان‌های بیدار افشا نموده و آنان را نسبت عمل جنایتکارانه خود پاسخگو و محاکمه نمایند.»

اعضای این کارزار خاطرنشان کردند که این خواسته جز با مقاومت و عمل جمعی مردم و تمامی فعالان سیاسی، حقوق‌بشری، صنفی و مدنی که توقف اقدام برایشان امری ضروری و مهم است، میسر نخواهد شد.

سازمان حقوق بشر ایران، روز ۱۲ آبان در گزارشی اعلام کرد که جمهوری اسلامی در ماه گذشته میلادی (اکتبر) همزمان با تشدید تنش بین ایران و اسرائیل و در سایه تبلیغات جنگی، دست‌کم ۱۶۶ نفر را به دار آویخت.

این بالاترین تعداد اعدام گزارش شده در یک ماه و طی دو دهه گذشته در ایران است.

پیش از آن در روز ۱۱ آبان، مای ساتو، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران، در اولین گزارش دوره‌ای خود، حق حیات را به عنوان مهم‌ترین حق بشری معرفی کرد و از افزایش نگران‌کننده اعدام‌ها در ایران ابراز نگرانی کرد.

خبرگزاری هرانا پیش‌تر در گزارشی به مناسبت روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام نوشت که در بازه زمانی ۱۰ اکتبر ۲۰۲۳ تا هشت اکتبر ۲۰۲۴، دست‌کم ۸۱۱ نفر در ایران اعدام شدند.

سازمان عفو بین‌الملل نیز در آخرین گزارش سالانه خود درباره مجازات مرگ، با اشاره به افزایش چشم‌گیر اعدام در ایران نوشت نزدیک ۷۵ درصد کل اعدام‌های ثبت‌شده در سال ۲۰۲۳ در جهان، در ایران انجام شده است.

طبق این گزارش، جمهوری اسلامی بعد از خیزش «زن، زندگی، آزادی»، استفاده از مجازات اعدام را برای القای وحشت در میان مردم و تشدید کنترل خود بر قدرت افزایش داده است.

برخی گزارش‌ها در شبکه‌های اجتماعی از شدت گرفتن اعتراضات پرستاران و تاثیر آن بر وضعیت بیمارستان‌ها حکایت دارند. گفته می‌شود در یزد بیمارستان‌ها در شرف تعطیلی قرار دارند، تنها عمل‌های اورژانسی انجام می‌شوند و بیماران اورژانس خدمات دریافت می‌کنند.

در این تجمعات، پرستاران با شعارهایی همچون «وعده‌ وعید کافیه/ سفره‌ ما خالیه»، «تعرفه‌مون کجا رفت/ توی جیب کیا رفت» و «هر یک نفر گم می‌شه/ هزار نفر پا می‌شه» به وضعیت موجود در بیمارستان‌ها و بازداشت همکارانشان واکنش نشان دادند.

روز دو‌شنبه شورای هماهنگی اعتراضات پرستاران از بازداشت محرم‌علی رمضانی، نماینده اول پرستاران زنجان خبر داد.

از سوی دیگر تصاویر منتشر شده نشان می‌دهند مراسم روز پرستار در دانشگاه علوم پزشکی ایلام، با عدم استقبال پرستاران مواجه شده است.

وعده افزایش اضافه‌کاری

در ادامه وعده‌های دولت مسعود پزشکیان، علاء‌الدین رفیع‌زاده، رییس سازمان امور اداری و استخدامی کشور، اعلام کرد میانگین اضافه‌کار پرستاران به ساعتی ۸۰ هزار تومان می‌رسد و هم‌زمان با روز پرستار پرداخت می‌شود: «این افزایش پرداخت تنها شامل افرادی می‌شود که تصمیم به انجام اضافه‌کاری داشته باشند و طبیعتا تغییری در دریافتی ثابت آن‌ها که اضافه کاری نمی‌کنند، ایجاد نمی‌کند.»

مشخص نیست وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی که تا امروز در پرداخت کامل و به موقع معوقه پرستاران با نرخ ۲۵ تا ۳۵ هزار تومان ناکام بوده، چگونه می‌خواهد این افزایش پرداخت اضافه‌کاری را تامین و تضمین کند.

اعتراضات ادامه‌دار پرستاران

پرستاران در روزهای گذشته نیز در شهرهای مختلف از جمله یزد، زنجان و بوشهر دست از کار کشیدند و تجمعات اعتراضی برگزار کردند.

ویدیوهای منتشر‌شده در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌ها نشان می‌دهند گروهی از پرستاران و کادر درمان در زنجان، روز دوشنبه تجمع اعتراضی برگزار کرده و شعارهایی چون «وعده وعید کافیه/ سفره ما خالیه» سر دادند.

در بوشهر، پرستاران و کادر درمان در بخش‌های آزمايشگاه و رادیولوژی، روز ۱۴ آبان در اعتراض به وضعیت معیشتی، پایمال شدن حقوق و وجود تبعیض و و فشارهای کاری بالا در محل کار خود دست به تجمع اعتراضی زدند.

روز ۱۳ آبان نیز پرستاران بیمارستان نظام‌ مافی شهرستان شوش در استان خوزستان، در اعتراض به شرایط سخت کاری و وضعیت نامناسب معیشتی، تجمع و اعتصاب کردند.

۱۲ آبان هم در ادامه اعتراضات خیابانی اعضای کادر درمان، پرستاران شهرهای فسا، مشهد و یزد، تجمع اعتراضی برگزار کردند.

طی همان روز، گروهی از پرستاران با شرکت در کارزار «روبان مشکی» و بستن دست‌بند و بازوبند سیاه، خواستار پیگیری مطالبات صنفی و معیشتی خود شدند.

ششم آبان ماه، شورای هماهنگی اعتراضات پرستاران به مقام‌های جمهوری اسلامی هشدار داد تعیین تکلیف نشدن خواسته‌های پرستاران، واکنش قاطع و هماهنگ آن‌ها را در پی خواهد داشت.

این تشکل صنفی عواقب این موضوع را متوجه مسئولان دانست و اعلام کرد تقلیل مطالبات پرستاران به پرداخت مبالغ اندک، آبی بر آتش اعتراضات خواهد پاشید و آن را شعله‌ورتر می‌کند.

این اطلاعیه، اتحاد و اعتراض سراسری را رمز پیروزی جامعه پرستاری نامید و از اعتصاب پرستاران در روز ۱۷ آبان، مصادف با روز پرستار در ایران خبر داد.

پرستاران و اعضای کادر درمان در ایران طی سال‌های گذشته بارها در اعتراض به رسیدگی نشدن به خواسته‌ها و مطالبات خود تجمع، تحصن و اعتصاب کردند.

در یکی از آخرین نمونه‌ها، پرستاران شهرهای مختلف کشور از روز ۱۵ مرداد به مدت بیش از یک ماه در حدود ۵۰ شهر و ۷۰ بیمارستان ایران دست از کار کشیدند و تجمع اعتراضی برگزار کردند.

احمد نجاتیان، رییس سازمان نظام پرستاری، روز ۱۲ آبان با اشاره به ترک خدمت هزار و ۵۰۰ پرستار در سال گفت طی یک‌ سال اخیر ۵۰۰ پرستار مهاجرت کرده‌اند.

محمد شریفی‌مقدم، دبیرکل خانه پرستار، روز ششم آبان در گفت‌وگو با «شبکه شرق» با بیان این که در ایران ۵۰ هزار پرستار خانه‌نشین داریم، گفت: «تا زیرساخت را درست نکنیم، استخدام مثل آبی است که در آبکش ریخته می‌شود.»

نجاتیان هم شهریور امسال در مصاحبه‌ای از افزایش دو برابری میانگین مهاجرت سالانه پرستاران از سال ۱۴۰۰ تا سال ۱۴۰۲ خبر داد و گفت که این آمار، رو به رشد است.

در سال‌های گذشته شماری از انجمن‌ها و نهادهای صنفی پرستاری نیز درباره روند رو به رشد مهاجرت پرستاران، تغییر شغل یا خروج آن‌ها از چرخه خدمات درمانی، هشدار داده‌اند.

وزیر امور خارجه دولت چهاردهم در نشست مطبوعاتی مشترک با محمد اسحاق دار، وزیر امور خارجه پاکستان، با اشاره به حملات بامداد پنجم آبان اسرائیل به ایران تاکید کرد: «بر خلاف رژیم اسرائیل، جمهوری اسلامی ایران دنبال تنش نیست اما حق خود را برای دفاع طبق منشور سازمان ملل متحد به رسمیت می‌شناسد.»

عراقچی اضافه کرد که تهران مطابق ماده ۵۱ منشور سازمان ملل متحد از حق کامل برای دفاع برخوردار است و طبق زمان و وضعیت تعیین شده، ایران به این «تجاوز رژیم صهیونیستی» پاسخ خواهد داد.

عراقچی از پاکستان بابت محکوم کردن حملات اسرائیل به ایران قدردانی کرد.

وزیر امورخارجه پاکستان نیز ضمن تاکید بر مواضع اسلام‌آباد علیه اسرائیل از تهران بابت حمایت از اسلام‌آباد به منظور عضویت در سازمان بریکس قدردانی کرد.

او با اشاره به نشست روز ۲۱ آبان وزیران امور خارجه کشورهای اسلامی تاکید کرد: «ایران و پاکستان به تلاش‌ها برای کمک به مردم فلسطین و آتش‌بس ادامه خواهند داد.»

عراقچی، دیروز (۱۴ آبان) به پاکستان سفر کرد.

پیش از این سفر اعلام شده بود او با شهباز شریف، نخست‌وزیر و محمد اسحاق دار، وزیر امور خارجه، دیدار خواهد داشت.

امروز اما رسانه‌ها از دیدار عراقچی با ژنرال عاصم مُنیر در مقر فرماندهی کل ارتش پاکستان در شهر راولپندی خبر دادند.

گزارش شده بحث درباره آخرین تحولات مرتبط با روابط دوجانبه ایران و پاکستان، وضعیت منطقه به ویژه همکاری‌های دفاعی-نظامی و امنیت در مرز‌های مشترک، محور این دیدار بوده است.

عراقچی در بدو ورود به اسلام‌آباد درباره اهداف سفرش گفت: «در اسلام‌آباد پیرامون طیف وسیعی از مناسبات دو کشور، نحوه مقابله با تهدیدات رژیم صهیونیستی و کاهش تنش‌ها در منطقه مذاکره خواهیم کرد.»

وزیر امور خارجه پاکستان نیز با حائز اهمیت دانستن سفر عراقچی به پاکستان گفت: «این بازدید در زمانی انجام می شود که جهان اسلام به دلیل شرایط منطقه در وضعیت حساسی قرار دارد و ما از رایزنی با برادران ایرانی خود استقبال می کنیم.»

اهمیت پاکستان برای جمهوری اسلامی

ایران و پاکستان با هم بیش از ۹۰۰ کیلومتر مرز مشترک دارند. دو کشور در مقاطعی یکدیگر را به «پناه دادن و حمایت از گروه‌های تروریستی» متهم کرده‌اند.

دی‌ ماه ۱۴۰۲، تنش بین دو کشور به طرز بی‌سابقه‌ای افزایش یافت و سپاه پاسداران به ایالت بلوچستان پاکستان حمله موشکی کرد. حمله‌ای که سپاه پاسداران مدعی شد طی آن مقر نیروهای «جیش العدل» را هدف قرار داده است.

در مقابل این حمله، ارتش پاکستان نیز روز ۲۸ دی‌ ماه ۱۴۰۲، مناطقی در استان سیستان و بلوچستان ایران را هدف قرار داد.

این اولین بار پس از پایان جنگ هشت ساله ایران و عراق بود که یک کشور به خاک ایران حمله نظامی می‌کرد.

در پی این حملات متقابل، دو کشور دیپلمات‌های خود را فراخواندند و تنش در سطح دیپلماتیک هم افزایش یافت.

پنجم بهمن ۱۴۰۲، ژنرال منیر، رییس ستاد ارتش پاکستان با اشاره به حملات جمهوری اسلامی تاکید کرد: «هیچ‌کس اجازه نخواهد داشت حاکمیت و تمامیت ارضی پاکستان را زیر پا بگذارد.»

او افزود: «شما نمی‌توانید به ما خنجر بزنید و اگر این کار را انجام دهید، پاسخ مناسبی دریافت خواهید کرد.»

چند روز پس از این اظهارات و در نهم بهمن ۱۴۰۲، حسین امیرعبداللهیان، وزیر امور خارجه وقت جمهوری اسلامی به پاکستان سفر و با ژنرال منیر دیدار کرد.

این دیدار اگرچه پس از حملات متقابل دی‌ ماه انجام شد اما سومین دیدار مستقیم وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی با رییس ستاد ارتش پاکستان بود.

سوم اردیبهشت ۱۴۰۳ نیز ابراهیم رئیسی، پیش از آن که در سقوط هلی‌کوپتر به همراه امیرعبداللهیان کشته شود، به پاکستان سفر و با نخست‌وزیر این کشور دیدار کرد.

در حاشیه سفر اردیبهشت رئیسی، یکی از مسائل، توسعه روابط اقتصادی بود.

جمهوری اسلامی از سال ۱۳۷۰ در تلاش است خط لوله صادرات گاز خود به پاکستان موسوم به «خط لوله صلح» را راه‌اندازی کند اما با گذشت بیش از ۳۰ سال و تغییر چندین دولت در جمهوری اسلامی و پاکستان، موفق به راه‌اندازی این پروژه نشده است.

رئیسی در سفر اردیبهشت خود وعده افزایش سطح مبادلات تجاری دو کشور به ۱۰ میلیارد دلار را داده بود.

خبرگزاری ایلنا روز ۱۴ آبان در گزارشی با عنوان «خودکشی مردم در صنعتی‌ترین شهر ایلام به‌دلیل بیکاری» نوشت که فقرا در این شهر به آب شرب سالم نیز دسترسی ندارند.

نایب رییس شورای شهرستان چوار در گفت‌وگو با ایلنا به مشکلات زیر ساختی این شهرستان پرداخت و گفت: «چوار به عنوان شهری صنعتی و همجواری با شرکت پتروشیمی بیشترین آمار فقر و بیکاری را دارد و حتی از داشتن پارکی برای تفریح مردم محروم است.»

فتح‌اللهی با بیان اینکه طی سال‌های گذشته موارد خودکشی به‌دلیل مشکلات معیشتی در شهرستان چوار زیاد بوده، گفت: «در یک کارخانه شش مورد اقدام به خودکشی داشتیم. امسال سه مورد اقدام به خودکشی نافرجام داشتیم که مربوط به کارگران پروژه‌ای ارغوان گستر بودند.»

او تاکید کرد که این کارگران نیز به‌دلیل مشکلات ناشی از بیکاری و مشکلات معیشتی دست به این کار زده‌اند.

به توصیه کارشناسان اگر با کسی یا کسانی روبه‌رو می‌شوید که از جمله‌ها و عبارت‌هایی که نشان‌دهنده افسردگی یا تمایل به پایان زندگی استفاده می‌کنند، از آنان بخواهید با پزشک معتمد، نهادهایی که در این زمینه فعالیت می‌کنند یا فردی مورد اعتماد درباره نگرانی‌هایشان صحبت کنند. اگر به خودکشی فکر می‌کنید، در ایران با اورژانس اجتماعی با شماره تلفن ۱۲۳ تماس بگیرید.

در سال‌های گذشته گزارش‌های بسیاری درباره خودسوزی و خودکشی شماری از کارگران بیکار شده پتروشیمی چوار منتشر شده است.

روز ۱۶ مهر ماه، گروهی از کارگران پتروشیمی ارغوان‌گستر ایلام در حمایت از همکاران بازداشت شده خود در مقابل ساختمان دادگستری شهرستان چوار، تجمع اعتراضی برگزار کردند.

در جریان این تجمع، دو نفر اقدام به خودسوزی نافرجام کردند که یکی از آن‌ها پدر یکی از کارگران بازداشت شده بود.

ایلنا، سوم مرداد گزارش داد در طول یک هفته سه نفر در چوار ایلام دست به خودکشی زدند که دو نفرشان کارگران پیمانکاری پتروشیمی ارغوان‌گستر هستند.

طبق این گزارش، این افراد به تازگی از کار بیکار شده بودند و نفر سوم نیز همسر یکی دیگر از کارگران بیکار شده همین پتروشیمی است.

شهرستان چوار حدود ۱۲ هزار نفر جمعیت دارد که بیشتر این جمعیت تقریبا در مرکز شهرستان متمرکز هستند.

نایب رییس شورای شهرستان چوار با بیان اینکه شرکت‌های پتروشیمی «ایلام» و «ارغوان‌گستر» در استان ایلام مشغول به فعالیت هستند، به ایلنا گفت بیش از ۱۰۰ کارگر در پتروشیمی ارغوان‌گستر چهار تا پنج سال کار کرده‌اند که تعدادی از آن‌ها به امید داشتن کار، تسهیلات گرفته و قسط بدهکارند.

فتح‌اللهی اضافه کرد که چندی پیش کارگران اخراج شده برای اعتراض جلو پتروشیمی تجمع کردند، اما دادستان چوار دستور بازداشت هشت نفر از آن‌ها را صادر کرد.

به گفته متخصصان، رشد بی‌عدالتی، فقر، فساد،‌ سرکوب و ناکامی در ایران باعث شده تا سلامت روان جامعه در معرض خطر جدی قرار بگیرد.

در این میان کارگران به طور ویژه بارها در اعتراض به موارد مختلف از جمله پرداخت نشدن دستمزد، پایین بودن میزان آن و اخراج از کار، تجمع اعتراضی برگزار کرده‌اند.

با وجود برگزاری این تجمعات، حکومت پاسخ درخوری به آنها نداده و در موارد بسیاری، فعالان کارگری را بازداشت کرده است.

کمتر از ۳۰ درصد نیروهای پتروشیمی چوار بومی هستند

فتح‌اللهی با بیان اینکه هر ایرانی حق دارد هر کجای این کشور که شرایط کار برایش مهیا شود کار کند، گفت: «خدا را خوش نمی‌آید جوان چواری که فاصله پتروشیمی با شهرش فقط ۲۰۰ متر است بیکار باشد و فردی از آن سوی کشور بیاید و در این شرکت مشغول به کار شود.»

این عضو شورای شهر با اشاره به اینکه این پتروشیمی بالغ بر دو هزار نیروی کار دارد، خاطرنشان کرد که کمتر از ۳۰ درصد از این کارگران بومی هستند و همیشه به جای استخدام، اخراج بومی‌ها را در اولویت قرار می دهند.

او اضافه کرد: «جز این پتروشیمی یک پالایش گاز و یک فاز دو پالایش گاز هم در منطقه راه‌اندازی شده است اما متاسفانه آن‌ها هم از نیروی بومی خیلی کم جذب می‌کنند و بیشترین نیروهای‌شان غیربومی هستند.»

آب آلوده

عضو شورای شهر چوار در بخش دیگری از گفت‌وگوی خود به کیفیت پایین آب در چوار اشاره کرد و گفت مردم برای مصارف شرب از آب چشمه‌های اطراف چوار استفاده می‌کنند یا به شهرستان ایوان که ۱۰ دقیقه با این شهرستان فاصله دارد می روند و آب مورد نیازشان را تامین می کنند.

به گفته فتح‌اللهی، افرادی که وسیله نقلیه ندارند و یا فقیرند، مجبورند از همین آب آلوده برای مصارف شرب استفاده کنند که موجب بیماری‌های گوارشی آن‌ها می‌شود.

فتح‌اللهی با بیان اینکه بارها برای مشکل آب اعتراض شده، گفت اداره محیط زیست به پشتوانه همین اعتراض‌های مردمی، مبلغی را به عنوان جریمه از پتروشیمی چوار دریافت می‌کند اما مشکلی با آن حل نمی‌شود: «بوی نامطبوع آب به خصوص در زمستان ها که پساب های پتروشیمی را همراه باران رها می کنند بسیار آزار دهنده می‌شود.»

او در پایان با بیان اینکه آلودگی آب و هوای شرکت صنعتی برای مردم شهرستان چوار است، از مسئولان جمهوری اسلامی پرسید چرا نمی‌گذارند دست مردم این شهر در این شهرک صنعتی بند شود.

مرکز آمار ایران، خردادماه امسال چکیده طرح آمارگیری نیروی کار را منتشر کرد و نوشت که نرخ بیکاری در سال ۱۴۰۲ برابر ۸/۱ درصد بوده است.

بر اساس این گزارش جمعیت کشور در سن کار (۱۵ سال به بالا) در سال ۱۴۰۲ حدود ۶۴ میلیون و ۵۵۰ هزار نفر بود که از این تعداد ۲۶ میلیون و ۶۳۸ هزار نفر شاغل بودند.